Mina’dan
Hala benden af dileyebilecek düzeyde kendini hissetmesi iyice sinirlerimi bozmuştu. Üstündeydim ve erkekliği adeta zonkluyordu. Bu zonklama kadınlığıma baskı yaptıkça inlememek için kendimi zor tutuyordum ama asla belimi bırakmıyordu. Ondan nefret etmem gerekirken nasıl olur da hala onu arzulardım?
Kendime kızdığım dakikaları geride bırakmak zorundaydım. “Benden af dileme, Çakır artık! Seni affetmeyeceğim!” diye tısladım. O ise dudaklarını kıvırdı. Sanki benimle alay ediyordu. “Asla deme karıcığım! Beni affedeceksin! İster zorla ister güzellikle! Sana söyledim, öküz gibi davranmamı istemiyorsan bana ayak uyduracaksın,” diye fısıldadı ve dudaklarıma yaklaştı.
Bunu yapamazdım. Beni öpmesine izin verirsem bütün tabularımı yıkardım. Hemen yüzümü çevirdim. Onun dudakları, yanağıma
