My Obsessed Ex-boyfriend

Prologue

?:A-za-le-ya

?:Zad-kyel

Nicknames: Lea

: Kiel or Zad

Note: I'm not a perfect author so expect a grammatical error, wrong spelling and typos!

warning: 18+ (pang-aabuso)

Lea's Pov:

"It's for the both of us, Zadkiel!" Sigaw ko sa kaniya.

Kanina pa kami nagtatalo dahil gusto ko ng makipaghiwalay sa kaniya, siya lang itong ayaw. I'm tired of him. Kahit ngayong nag-aaway kami, makikita mo ang ugali niya. Gusto niya siya lagi ang masusunod.

"NO! DON'T f*****g CALL ME ZADKIEL! CALL ME BY OUR ENDEARMENT! f**k!" Sigaw niya at nagbalibag ng gamit.

Isa ito sa ayaw ko sa kaniya, pag galit siya magbabalibag na lang siya ng kung ano. He was a overprotective, strict boyfriend. Everyone thinks it's sweet---but NO! Para akong sinasakal dahil sa pagiging istrikto niya sa akin, isama mo pang isa siyang seloso at binibigyan ng malisya ang paglapit o pagkausap ko sa isang lalaki.

"s**t!" Mura nito at sinabunutan ang sarili. Walang pasabing lumabas ito ng kwarto.

Kinuha ko ang pagkakataon para kuhanin ang maleta ko. Hinila ko ito palabas ng kwarto. Nasa tapat na ako ng maindoor at pipihitin ko na sana ang doorknob ng may nagsalita sa likod ko.

"Aalis ka?! Iiwan mo ako?!" Dumagundong ang dibdib ko ng marinig ang britonong boses niya.

Huminga muna ako ng malalim bago siya harapin. Sumalubong sa mga mata ko ang kulay berde nitong mga mata.

"Aalis ako tutal tapos na rin naman tayo-" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil sinampal niya na ako.

Napahawak ako sa aking pisngi, sa tingin ko ay namumula iyon dahil sa sobrang hapdi talaga ng nararamdaman ko.

Hinawakan niya ng mahigpit ang panga ko, dahilan para tuluyang bumagsak ang mga luha ko. "We're not fvcking done! I'm your boyfriend!" Sigaw nito sa mismong mukha ko.

Hinatak niya ako pabalik sa kwarto naming dalawa, doon ay inilock niya ang pinto at itinali ako gamit ang lubid na hindi ko alam kung saan niya nakuha. Nilagyan niya rin ng panyo ang bibig ko na nakatali banda sa aking likod-ulo. Pagkatapos niyang gawin iyon, kitang kita sa mga mukha niya ang saya.

Niyakap niya ako ng mahigpit. "Shh, stop crying. I'm sorry, baby, I'm really sorry. I love you, okay? I can't let you go." Sabi niya sa boses na malambing. Paunahan ang aking mga luha sa pagtakas sa aking mga mata.

"Shh, don't worry, baby. Your boyfriend is always here, with you. Dito na tayong dalawa, habangbuhay." Muli niyang pag-aalo sa akin. I can't stay with him! Ayaw ko na siyang makasama.

Siniksik pa nito ang ulo sa leeg ko at sininghot singhot iyon. "My baby smell so good. Also a very pretty woman," Papuri niya sa akin.

Lagi niya na mang ginagawa iyan. He always boost my confidence by his words. Isa iyon sa mga ugali na gusto ko sa kaniya.

Gusto ko mang magsalita, hindi ko naman magawa. Nakatitig lang ako sa kamay niya'ng na sa baywang ko.

Nakita ko ang mga butil ng luha sa kamay niyang nasa baywang ko, at alam kong sa akin iyon.

Mukhang nahala iyon ni Kiel kaya napaangat ito at tinitigan akong muli.

"Why are you crying, baby? Is there any problem? Hm?" Bakas ang pag-aalala sa mga mata niya. Tinanggal niya ang panyo na nakapulupot sa bibig ko upang makasalita ako.

Hindi ako nagsalita. Tinitigan ko lamang siya at ganun din ang ginawa niya sa akin. Hindi pa rin natigil ang pagtulo ng mga luha galing sa aking mga mata.

Katahimikan. Katahimikan ang bumalot sa amin. Ni-isa sa aming dalawa ay walang nagsasalita, umabot na ata ng ilang minuto. Hanggang sa siya na ang dumada muli.

"Baby, what is the problem? Are you fine?" Malambing na tanong niya sa akin. Pinunasan pa ang mga luha sa aking pisngi.

Iniwas ko naman ang mukha ko dahil sa ginawa niya Atsaka nagsalita.

"I hate you." Tanging tawa lamang ang naging reaksyon niya sa sinabi ko.

"HAHAHAHAHAHA s**t!" Namumula na ang mukha niya sa katatawa. Sinuklay niya ang sarili niyang buhok gamit ang kamay.

Hindi na siya tumatawa pero may malaking ngiti pa rin sa labi. Nakakainis siyang tingnan. Pwede ng tanggalan ng ngipin.

"Why do you hate your boyfriend, baby? Isn't it bad? You hate your own boyfriend." Pang-aasar niya. Hindi naman ako natutuwa dahil seryoso ako sa sinasabi ko.

Tila napansin niya naman iyon kaya napataas ang isang kilay niya. "You can't be serious about what you tell earlier!"

"Why? Are you afraid that I don't love you anymore?!" Pagkasabi ko non, kita sa mga mata niya ang galit.

"Shut up! You don't love me anymore because you like that Ethan guy! f**k him! Putangina niya!" Hinawakan niya nanaman ng mahigpit ang panga ko.

"I already know the reason why you don't love me anymore! You are cheating on me, with him! Damn!" Inalis niya ang kamay niya sa panga ko tsaka sinabunutan ang sarili. Umalis siya sa tabi ko at nilapitan ang isang piraso ng basag na vase.

Sa tingin ko ito ang nabasag kanina habang nagbabalibag siya ng gamit. Kinuha niya iyon at lumapit muli sa akin.

Bigla, sinabunutan niya na lamang ako at inilapit ako sa kaniya. Kinikiskis niya ang ilong sa aking pisngi at inamoy amoy iyon. Tila nababaliw na nga siya, at napatunayan ko iyo sa sunod niyang ginawa.

Ramdam ko ang piraso ng vase na nakatutok sa leeg ko.

"Subukan mo. Subukan mo lang na sawayin ang gusto ko, papatayin ko ang pamilya mo." Pagbabanta niya na nagpangining sa takot sa akin. "Hindi mo na ako mahal?! Pwes, matututunan mo akong mahalin! Kung hindi, papatayin ko ang pamilya mo sa harapan mo!" Sigaw niya.

"B-bakit?! S-sa tingin mo mamahalin kita?! Hindi! Pinatutunayan mo lang lalo sa akin na hindi ka karapat dapat mahalin." Pagkasabi ko non, bigla niya na lang akong sinampal. Hindi lang isa, kundi maraming beses.

"I love you! s**t! You should love me too! I sacrifice a lot for our relationship!" Paulit-ulit niyang sigaw habang pinagsasampal ako. Hindi pa siya nakuntento at rinig ko ang pagtanggal niya sa sinturon niya.

Kasunod non ang panghahampas niya sa akin gamit ang sinturon niya. "TAMA NA! TAMA NA! NAKIKIUSAP AKO!" Sigaw ko pero parang wala siyang naririnig at patuloy pa rin sa panghahampas sa akin. "TULONG! TULONG!"

"NASASAKTAN AKO! TULONG!"

"PLEASE HELP ME!"

Matagal pa niya ba ako tantanan. Ramdam ko ang sakit ng katawan ko dahil sa panghahampas niya gamit ng sinturon. Wala naman akong laban dahil nakatali ang paa at kamay ko. Ang tanging nagagawa ko lamang ay ang sumigaw at humingi ng tulong.

Rinig ko ang pag-aayos ng sinturon. Agad akong napalingon sa gawi niya at kita ko ang simpleng ngiti sa kaniyang labi.

"Hindi lang iyan ang kaya kong gawin, mahal. Kung ako sa 'yo, susundin mo ang gusto ko. Ayos-ayusin mo ang lumalabas sa bibig mo, nakakairita." Sabi niya. "I'll just cook our food, baby." Paalam niya.

Tinalikuran niya ako at lumabas na ng kwarto.

A/N: Nalulungkot ako para kay Azalea:(( Well, Good luck sa mga susunod na chapters!