CHAPTER SEVENTY-ONE
ANG lamig ng aircon ay niyayakap ang katawan ni Beatrice. Ito ang nagdadagdag sa dahilan kung bakit lalo siyang naging hindi panatag. Malakas ang pagtibok ng kanyang puso. Ramdam na ramdam niya ang pamamawis ng kanyang palad. Tila bang pati ang kanyang katawan ay pine-pressure siya para lalong kabahan.
Sa huli ay pinili na lang niya ang tumingin sa daan. Sa naglalakihang mga building mula sa kanyang gilid. Kaya ganda talagang pagmasdan ang katangkaran ng mga ito. Na-a-amaze siya sa kung papaano itong naipatayo. Tanging matatalinong tao lang talaga ang makakapag-isip ng konkretong plano para maitayo ito nang maayos. Kaya saludo siya sa mga engineer at architect, eh.
Habang nasa daan ay hindi niya pa rin talaga mapigilan ang pagmasdan ang mga building. Ito kasi talag
