ในร้านในตอนดึกดื่น ดนตรีสดเปลี่ยนเป็นจังหวะตื๊ดๆ ที่ชวนให้ขยับแข้งขยับขา เพื่อนในกลุ่มเริ่มลุกขึ้นโยกย้ายตามจังหวะเพลง ฝน เพื่อนสาวคนสนิทรีบคว้าแขนเมย์ให้ลุกขึ้น
"เมย์ไปเต้นกัน "
เพลงชวนเธอออกไปเต้น เพราะเพลงมันจังหวะกำลังมันส์ เเต่เเขนยาวเรียวของเหนือกับตวัดฉวยเอวเธอลงนั่งบนตักแกร่งของเขาอย่างจัง
"อุ๊ย เหนือปล่อย เมย์จะไปเต้นกับฝน"
เมย์พยายามแกะมือปลาหมึกที่ล็อคเอวเธอไว้แน่น
"นั่งลงเดี๋ยวนี้เลย"
เหนือสั่งเสียงเรียบแต่สายตานี่ดุจัด "มึงดูชุดที่มึงใส่มาด้วยเมย์ กระโปรงสั้นขนาดนี้จะไปยืนส่ายให้ใครดู?"
"ก็เต้นกับเพื่อนนี่ไง ไม่เห็นเป็นไรเลย"
เมย์เถียงสู้ตาย เพราะแอลกอฮอล์ทำให้เธอเริ่มกล้าขึ้น
"มึงอย่าขี้หวงเกินเหตุดิเหนือ"
"ไม่ได้หวงเกินไป "
เหนือโน้มหน้าลงมาข้างหู กระซิบเสียงต่ำที่มีเพียงเขาสองคนได้ยิน
"มึงลืมไปแล้วเหรอว่าข้างในมึงไม่ได้ใส่อะไร"
คำพูดนั้นทำให้เมย์ตัวแข็งทื่อ หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เพราะก่อนออกจากคอนโด เหนือแอบถอดแพนตี้ของเธอเก็บไว้แล้วบอกว่าเป็นบทลงโทษ
"ไอ้เหนือ มึงมัน "
เมย์กัดปากตัวเองแน่นด้วยความอาย
"ถ้ามึงอยากเต้นมาก"
เหนือกระตุกยิ้มร้ายพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนหน้าอกอิ่มเบียดชิดกับอกแกร่งของเขา "ก็เต้นบนตักกูนี่แหละ ขยับไปดิ กูอยากรู้เหมือนกันว่ามึงจะทนความหิวกระหายของกูได้นานแค่ไหน"
เพื่อนๆ ในโต๊ะที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับมองตาค้าง ไอ้ตี๋ ถึงกับสำลักเหล้า
"เชี่ยเหนือมึงดึงเมย์ลงไปนั่งตักต่อหน้าพวกกูเลยเหรอวะ? เกรงใจสายตาคนโสดบ้างเว้ย"
"กูไม่ได้สั่งให้พวกมึงมอง"
เหนือตอบเพื่อนโดยไม่ละสายตาจากเมย์
"เมย์เป็นของกู กูก็มีสิทธิ์หวงของกูปะวะ"
สุดท้ายเมย์ก็ไม่ได้ไปไหน ทำได้เพียงนั่งหน้างออยู่บนตักของทิศเหนือ ท่ามกลางสายตาอิจฉาของสาวๆ ทั้งร้าน และสายตาหวงก้างสุดฤทธิ์ของทิศเหนือที่จ้องหน้าผู้ชายทุกคนที่บังอาจหันมามองทางนี้
หลังจากกลับมาจากร้านเหล้าด้วยบรรยากาศที่คุกรุ่น เมย์ เดินสะบัดหน้าเข้าห้องนอนของเหนือทันทีโดยไม่พูดไม่จา เธอเหวี่ยงกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วหันหลังให้ชายหนุ่มที่เดินตามเข้ามาติดๆ
"เป็นอะไรเมย์. หน้าบึ้ง มาตั้งแต่ร้านแล้วนะ"
เหนือ ถามเสียงเรียบพลางถอดเสื้อเชิ้ตออกจนเห็นแผ่นหลังกว้าง
"ไม่ต้องมาถามเลยนะ "
เมย์หันกลับมาตวาดใส่ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความน้อยใจ
"ทำไมเหนือต้องทำแบบนี้ด้วย ขัดใจเมย์ทุกอย่าง เพื่อนชวนเต้นก็ไม่ให้ไป เพื่อนแซวนิดแซวหน่อยก็ทำหน้ายักษ์ใส่มื่อก่อนตอนเป็นเพื่อนกัน เหนือไม่เห็นเคยบงการชีวิตเมย์ขนาดนี้เลย"
เหนือชะงักไปนิด เขาสืบเท้าเข้าไปหาเมย์ช้าๆ จนแผ่นหลังบางติดกับผนังห้อง
"มึงกำลังเปรียบเทียบตอนนี้กับตอนที่เป็นเพื่อนกันเหรอ?"
"เออ ตอนเป็นเพื่อนกันมันดีกว่านี้ตั้งเยอะ เหนือตามใจเมย์ทุกอย่าง จะไปไหนจะทำอะไรเมย์มีอิสระแต่ตอนนี้อะไรก็นึกไม่ได้ อะไรก็ห้ามไปหมด เมย์อึดอัดนะเหนือ"
คำว่า อึดอัด ทำให้เส้นอารมณ์ของเหนือขาดผึง เขาคว้าไหล่บางทั้งสองข้างแล้วดันเธอลงกับเตียงนุ่มทันที ก่อนจะตามลงมาคร่อมร่างเธอไว้ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวของคนใต้ร่าง
"ฟังนะเมย์..."
เหนือพูดเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นจนคนฟังขนลุกซู่
"ตอนนั้นกูหวงมึงแบบเพื่อนไง กูก็ต้องมีขอบเขต ต้องอดทนมองคนอื่นมาจีบมึงมองคนอื่นมามองขาอ่อนมึง ทั้งที่ในใจกูอยากจะต่อยพวกมันให้ร่วง"
เหนือโน้มหน้าลงมาจนจมูกโด่งชนกัน ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดผิวแก้มเมย์
"เเต่ตอนนี้มึงเป็นเมียกู กูก็ต้องหวงกว่าเพื่อนสิวะ มึงจะให้กูนั่งดูเมียตัวเองยืนส่ายสะโพกให้ไอ้พวกผู้ชายหน้าไหนไม่รู้มองตาเยิ้มงั้นเหรอ? กูทำไม่ได้หรอกเมย์และกูจะไม่ทำด้วย"
"แต่เหนือก็ควรจะเชื่อใจเมย์บ้างสิ"
เมย์เถียงเสียงแผ่วลง เพราะความดุดันในแววตาของเขา
"กูเชื่อใจมึง แตีกูไม่เชื่อใจไอ้พวกนั้น"
เหนือกระซิบชิดริมฝีปาก
"มึงสวยขนาดนี้ เซ็กซี่ขนาดนี้ มึงรู้ไหมว่ากูต้องใช้ความอดทนแค่ไหนไม่ให้จับมึงขังไว้ในห้องนี้ทั้งวันทั้งคืน"
มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอย่างถือสิทธิ์ ความหึงหวงเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นความปรารถนาที่รุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
"ถ้ามึงงอนเพราะกูหวง กูจะง้อด้วยวิธีของกูเอง แต่จำไว้ว่ากูไม่มีวันเลิกหวงมึงแน่ๆ ต่อให้มึงจะงอนกูจนตายก็ตาม"
พูดจบเหนือก็บดจูบลงมาอย่างหนักหน่วง เป็นจูบที่เต็มไปด้วยคำยืนยันในความเป็นเจ้าของ เมย์ที่ตอนแรกพยายามจะผลักไส กลับค่อยๆ อ่อนระทวยในอ้อมกอดแกร่งของเขา ความโกรธหายไปหมดเหลือเพียงความซ่านสยิวที่เขาป้อนให้ครั้งแล้วครั้งเล่า