หวงรักเพื่อนสนิท

หึงที่รุ่นน้องเข้าหา

ณ ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถานที่รวมตัวของเหล่าหนุ่มฮอต และแน่นอนว่า ทิศเหนือ คือที่หนึ่งในนั้น วันนี้เมย์มานั่งรอเหนือซ้อมบาสเหมือนทุกครั้ง แต่มันไม่เหมือนเดิมตรงที่สถานะข้างในมันเปลี่ยนไปแล้ว

"พี่เหนือคะ"

เสียงใสๆ ของรุ่นน้องต่างคณะในชุดนักศึกษาพอดีตัวเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเหนือที่เพิ่งซ้อมเสร็จ เหงื่อที่เกาะตามไรผมและเสื้อกล้ามที่เปียกชุ่มทำให้เขาดูเซ็กซี่จนสาวๆ แถวนี้ตาค้าง

เมย์ ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะม้านั่งหินอ่อนไม่ไกลนัก กำสายกระเป๋าแน่น สายตาจ้องเขม็งไปที่รุ่นน้องคนนั้นที่กำลังยื่นดอกไม้และช็อกโกแลตให้เหนือ

"คือว่า พลอยแอบชอบพี่เหนือมานานแล้วค่ะ พี่เหนือพอจะมีเวลาไปทานข้าวกับพลอยสักมื้อไหมคะ?"

เพื่อนในกลุ่มวิศวะเริ่มโห่ฮา

"เอาเว้ย น้องพลอยดาวคณะนิเทศฯ มาขอเดทเองเลยนะเว้ยไอ้เหนือ จัดไปดิ"

เหนือปรายตตามองรุ่นน้องคนนั้นนิ่งๆ ก่อนจะตวัดสายตามามอง เมย์ ที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ เขาเห็นเมย์เม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง อาการหึงออกชัดเจนขนาดนี้ มีหรือที่คนอย่างทิศเหนือจะไม่อยากแกล้ง

"ทานข้าวเหรอครับ?"

เหนือถามเสียงทุ้ม ทำเอาเมย์ใจส่ายวูบเหวง

"น้องพลอยอยากไปที่ไหนล่ะ"

"พี่เหนือตามใจพลอยเหรอคะ งั้นเย็นนี้.. "

พลอยยังพูดไม่จบ เมย์ก็ทนไม่ไหวเธอลุกพรวดขึ้นเก็บของลงกระเป๋าเสียงดังปัง จนทุกคนหันมามอง

"กูไปก่อนนะเหนือ พอดีมีธุระด่วน"

มย์พูดเสียงสั่น พยายามไม่สบตาใครแล้วรีบเดินหนีออกไปทันที

ทิศเหนือมองตามร่างบางที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งหนีไป มุมปากเขากระตุกยิ้มร้าย เขาหันไปหารุ่นน้องคนนั้นแล้วยัดดอกไม้คืนใส่มือเธอ

"ขอโทษนะน้องพลอยพี่ไม่ว่าง พอดี เจ้าของที่บ้าน เขาขี้หึงมากครับ"

พูดจบเหนือก็คว้ากระเป๋าแล้ววิ่งตามเมย์ไปทันที ทิ้งให้รุ่นน้องและเพื่อนทั้งลานเกียร์ยืนอึ้งกับคำว่า "เจ้าของที่บ้าน"

[ ฉากเอาคืนในห้องเก็บของคณะ ]

เหนือตามมาทันแล้วคว้าแขนเมย์ดึงเข้าไปในห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาที่ไร้ผู้คน เขาปิดประตูล็อกกลอนทันที!

"ปล่อย! จะไปหาเจ้าของดอกไม้ก็ไปดิ!" เมย์โวยวาย พยายามจะผลักอกแกร่งออกแต่สู้แรงไม่ได้เลย

"หึงเหรอเมย์?"

เหนือถามพลางดันเธอติดชั้นวางลูกบาส "เมื่อกี้ใครนะที่บอกจะเก็บเรื่องของเราเป็นความลับ แล้วทำไมตอนนี้ทำท่าเหมือนจะร้องไห้เลยล่ะ"

"เออ หึง หวงด้วย พอใจยังอะ"

เมย์ตะโกนใส่หน้าเขา น้ำตาคลอเบ้า

"กูเกลียดสถานะลับๆ แบบนี้ว่ะเหนือ เกลียดที่เห็นมึงคุยกับคนอื่นแล้วกูทำอะไรไม่ได้"

เหนือไม่ตอบแต่กลับบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วงและรวดเร็ว มันคือจูบที่เต็มไปด้วยการปลอบโยนและความสะใจที่เห็นเมย์ยอมรับความรู้สึกตัวเองเสียที มือหนาลูบไล้เอวบางใต้ชุดนักศึกษาอย่างจาบจ้วง

"เเล้วใครบอกว่ากูอยากลับ..."

เหนือถอนจูบออกมาช้าๆ แต่ยังคลอเคลียอยู่ชิดริมฝีปาก

"ถ้ามึงตกลงคืนนี้พรุ่งนี้กูจะประกาศกลางคณะเลยว่ามึงคือเมียกู"

"เหนือ...นี่ มึงจะทำอะไร อ๊ะ"

เหนือไม่พูดเปล่า เขาจัดการยกตัวเมย์ขึ้นไปนั่งบนชั้นวางของ แล้วเริ่มซุกไซ้ซอกคอขาวระหงทันที ความตื่นเต้นที่กลัวคนข้างนอกจะมาเห็น ผสมกับอารมณ์หึงที่ยังคุกรุ่น ทำให้กิจกรรมในห้องเก็บของครั้งนี้มันดุเดือดและตื่นเต้นกว่าครั้งไหนๆ

"มึงต้องโดนนะเมย์ข้อหาที่กล้าเดินหนีกู"

" อ่าส์เมย์ กูเสียววะกูจะเเตก เอาเเบบกลัวใครมาเห็นนี่ก็โครตลุ้นเหมือนั้นนะ "

หลังเสร็จสมกันไป ทิศหนือก็พาเมย์จากออกมาจากห้องเก็บของคณะ ทิศเหนือก็ไม่ยอมให้เมย์คลาดสายตา เขาคว้ากุญแจรถแล้วกึ่งเดินกึ่งลากเมย์กลับมาที่คอนโดทันที ทันทีที่ถึงชั้นที่พวกเขาพักอยู่ แทนที่เขาจะปล่อยเมย์เข้าห้องตัวเอง เขากลับลากแขนบางเข้าไปในห้องของเขาที่อยู่ติดกันแทน

ปึ่ก.. ปัง!!

เสียงปิดประตูห้องของทิศเหนือดังสนั่น พร้อมกับร่างของเมย์ที่ถูกดันไปชนกับบานประตูไม้เนื้อแข็ง ทิศเหนือไม่รอช้า เขาบดจูบลงมาอย่างรุนแรงและกระหายหิว มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่มันคือการ สั่งสอนให้เมย์รู้ว่าเขาโกรธแค่ไหนที่เธอเดินหนีเขามา

"เหนือ... อืออ... อื้อ"

เมย์ประท้วงในลำคอ แต่กลับถูกลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดจนลิ้นเล็กๆ ของเธอต้องยอมจำนน มือหนาของทิศเหนือเริ่มอยู่ไม่สุข เขาจัดการถอดเสื้อช็อปและเสื้อนักศึกษาของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกำยำและลอนกล้ามท้องที่เรียงตัวสวย

เขารวบมือทั้งสองข้างของเมย์ไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็จัดการปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเมย์ออกจนหมดสิ้น บราเซียสีหวานถูกรั้งลงมา กองอยู่ที่เอว เผยความงดงามที่ทิศเหนือหลงใหลที่สุดออกมา

"มึงดื้อนักใช่ไหมเมย์ กูเห็นนะเมื้อกี้ไอ้หนุ่มข้างหห้องมันยิ้มให้มึง เเล้วมึงไปยิ้มตอบมันทำไม "

ทิศเหนือพึมพำเสียงพร่า ก่อนจะโน้มหน้าลงไปครอบครองยอดอกสีหวานแรงๆเสียงดังจ๊วบ จนเมย์สะดุ้งสุดตัว

"อ๊ะ เหนือ... เมย์เสียว อย่าแรง"

ทิศเหนือไม่ฟัง เขาอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วก้าวตรงไปยังเตียงกว้างกลางห้อง เขาโยนเมย์ลงบนฟูกนุ่มก่อนจะตามลงมาทาบทับทันที ขาแกร่งแทรกกลางระหว่างขาเรียวสวยที่พยายามหนีแต่ไม่พ้น เขาจัดการถอดกระโปรงทรงเอของเธอออกจนร่างกายเปลือยเปล่าท้าทายสายตาเขา

เขาก้มลงไซ้ซอกคอขาวระหงพร้อมกับมือหนาที่เริ่มสำรวจจุดอ่อนไหวกลางกายสาวที่ตอนนี้เริ่มฉ่ำเยิ้ม นิ้วแกร่งสอดแทรกเข้าไปทักทายอย่างรวดเร็วทำเอาเมย์บิดเร้ากายไปมาด้วยความซ่านสยิว

"เหนือเมย์ ไม่ไหวแล้ว ใส่เข้ามาเถอะนะ"

เมย์ร้องขอเสียงพร่า สายตาหวานเชื่อมจ้องมองเขาอย่างอ้อนวอน

ทิศเหนือกระตุกยิ้มอย่างพอใจ เขาจับแก่นกายแกร่งที่ขยายขนาดจนคับแน่นจ่อไปที่กึ่งกลางกายสาว ก่อนจะค่อยๆ กดแทรกตัวเข้าไปช้าๆ จนสุดทาง

"อ๊า.. เหนือแน่นไปหมดแล้ว"

เมย์นิ่วหน้าด้วยความคับแน่นที่เติมเต็มเข้ามา แต่ความเจ็บก็ถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านทันทีเมื่อทิศเหนือเริ่มขยับสะโพกสอบเป็นจังหวะ

เขาเริ่มจากจังหวะที่เนิบนาบแต่หนักแน่น ทุกครั้งที่เขากระแทกลงมามันลึกซึ้งจนเมย์รู้สึกเหมือนร่างจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มือหนาทั้งสองข้างยึดเอวบางไว้แน่นเพื่อให้เขาส่งแรงเข้าไปได้ถนัดถนี่ขึ้น

"อืมมม... เมย์ มึงเองแม่งแน่นเหมือนเดิมเลยว่ะ"

ทิศเหนือครางกระเส่าพลางเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนไปทั่วห้องที่เงียบเชียบ มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงครางที่ดังสอดประสานกัน

ทิศเหนือเปลี่ยนท่าทาง เขาพลิกให้เมย์เป็นฝ่ายนอนคว่ำลงไปกับเตียงแล้วยกสะโพกเธอขึ้นสูง เขาเข้าประกบจากด้านหลังในท่า คลานเข่า แล้วโถมกายเข้าใส่ไม่ยั้ง ความรู้สึกที่เขาสัมผัสได้มันช่างรุนแรงจนเมย์ต้องจิกเล็บลงบนหมอนเพื่อระบายอารมณ์

"เหนือ อ๊ะ อ๊ะ เมย์จะจะถึงแล้ว อื๊อออ"

"พร้อมกันเมย์... เสร็จพร้อมกู"

ทิศเหนือคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง เขาเร่งจังหวะสุดท้ายอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงจนร่างกายของเมย์สั่นคลอนไปตามแรงกระแทก ก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดออกมาเป็นความสุขสมที่รุนแรงจนทั้งคู่แทบจะหยุดหายใจ ทิศเหนือปลดปล่อยทุกหยาดหยดเข้าสู่กายสาวจนล้นปรี่

เขาทิ้งตัวลงนอนทับแผ่นหลังเนียนนุ่มของเมย์ หอบหายใจรุนแรงพลางกดจูบลงที่หัวไหล่ชื้นเหงื่อ

"ทีหลังอย่าเดินหนีกู อย่ายิ้มให้ไอ้หน้าอ่อนนั่นด้วย ไม่งั้นมึงโดนหนักกว่านี้แน่"

เมย์ทำได้เพียงพยักหน้าเบาๆ ความเหนื่อยอ่อนจากการโดนทำโทษ ทำให้เธอหลับใหลไปในอ้อมกอดของทิศเหนือ... ผู้ชายที่เธอแอบรักมาตลอดสี่ปี และตอนนี้เขาคือเจ้าของเธออย่างสมบูรณ์ในตอนนี้