หึงหวง
1259 Words
ตัดกลับมาที่ ปัจจุบัน หลังจากค่ำคืนที่เร่าร้อนและมอร์นิ่งเซ็กซ์ในห้องน้ำจบลง ทั้งคู่มีนัดเลี้ยงฉลองวันเกิดย้อนหลังให้เพื่อนในกลุ่มที่บาร์ประจำ สถานที่ที่พวกเขาเคยนั่งดื่มกันในฐานะ เพื่อนสนิท มาตลอดสี่ปี แต่ครั้งนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะเขาเเบะเธอไม่ได้เป็นเเค่เพื่อนกันอีกต่อไปเเล้ว
บรรยากาศในบาร์กึ่งร้านอาหารสลัวไปด้วยแสงไฟสีส้มสลับน้ำเงิน เสียงดนตรีสดคลอเบาๆ เพื่อนในกลุ่มเริ่มมากันครบแล้วขาดก็แต่ เหนือ กับ เมย์ ที่มักจะมาด้วยกันเสมอ
"นั่นไง..คู่จิ้นตลอดกาลมานู่นแล้ว"
ไอ้ตี๋ เพื่อนสนิทในกลุ่มตะโกนแซวทันทีที่เห็นร่างสูงของเหนือเดินนำเข้ามา โดยมีเมย์เดินก้มหน้าก้มตาตามหลังมาติดๆ
วันนี้เมย์ใส่เสื้อไหมพรมคอเต่าแขนยาว ทั้งที่อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อน ซึ่งมันผิดสังเกตจนเพื่อนๆ เริ่มขมวดคิ้ว
"เฮ้ยเมย์ ใส่คอเต่ามาทำไมวะ? แอร์ที่นี่มันไม่ได้หนาวขนาดนั้นนะเว้ย"
ฝน เพื่อนสาวอีกคนทักพลางหัวเราะ
เมย์หน้าแดงซ่าน มือเรียวเผลอจับคอเสื้อตัวเองแน่น
"เออ.. พอดีกูรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้น่ะ เลยอยากให้อุ่นๆ ไว้"
"เป็นไข้หรือเป็นอะไรกันแน่?"
ตี๋ยังไม่หยุดแซว
"แล้วไอ้เหนือ มึงไปทำอะไรมา ทำไมหน้าดูสดใสเหมือนคนเพิ่งได้ขึ้นสวรรค์มาแบบนั้นวะ?"
เหนือไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่กระตุกยิ้มที่มุมปาก สายตาที่เคยนิ่งเฉยบัดนี้กลับวาวโรจน์แปลกๆ เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เมย์นั่งลงข้างตัว ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้จนไหล่เบียดกัน ท่าทางคอยประคองและดูแลที่ดู เกินเบอร์ กว่าปกติเริ่มทำให้วงเหล้าเงียบเสียงลง
"เมย์ มึงอยากกินอะไรสั่งเลยนะ คืนนี้เหนือเลี้ยงเอง"
เหนือเอ่ยเสียงทุ้ม พลางเอื้อมมือไปลูบหัวเมย์เบาๆ ต่อหน้าทุกคน
"เฮ้ยๆๆ ลูบหัวด้วยว่ะ ปกติมึงสองคนไม่เล่นกันขนาดนี้นี่หว่า"
เพื่อนๆ เริ่มโห่ฮา
แต่แล้วสถานการณ์ก็ตึงเครียดขึ้น เมื่อ 'วิน' รุ่นพี่ที่เคยตามจีบเมย์ตั้งแต่ปีสอง เดินเข้ามาที่โต๊ะพร้อมกับแก้วเหล้าในมือ
"น้องเมย์ครับ วันนี้สวยจังเลยนะ"
วินส่งยิ้มหวานพลางถือวิสาสะวางมือลงบนพนักพิงเก้าอี้ของเมย์
"พี่เห็นใส่เสื้อคอเต่าแล้วดูเซ็กซี่ไปอีกแบบนะเนี่ย เหมือนซ่อนความลับอะไรไว้เลย"
เมย์ยิ้มแห้งๆ พยายามขยับตัวออกห่าง แต่เหนือกลับเร็วกว่า เขาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเมย์แล้วดึงให้เธอขยับมาจนชิดอกแกร่งของเขา สายตาที่เขามองรุ่นพี่วินเปลี่ยนจากนิ่งสงบกลายเป็นดุดันทันที
"ความลับของเมย์ ผมเป็นคนเดียวที่รู้ครับพี่วิน" เหนือพูดเสียงเรียบแต่หนักแน่น
"และผมก็ไม่ชอบให้ใครมาวอแวกับ คนของผม ด้วย"
สิ้นคำว่า คนของผมทั้งโต๊ะเงียบกริบเหมือนปิดสวิตช์ รุ่นพี่วินหน้าเสียไปทันที ส่วนเมย์แทบจะมุดหน้าลงใต้โต๊ะด้วยความอายผสมความฟินที่จุกอก
"เหนือ... มึงพูดอะไรออกไปเนี่ย"
เมย์กระซิบประท้วง
เหนือไม่สน เขาโน้มตัวลงไปหาเมย์ช้าๆ จนริมฝีปากเกือบชิดใบหู ท่ามกลางสายตาเพื่อนทั้งโต๊ะ เขาใช้นิ้วโป้งเขี่ยคอเสื้อคอเต่าของเธอลงเล็กน้อยให้เห็นรอยรักสีแดงจัดที่เขาฝากไว้เมื่อเช้า ซึ่งมีเพียงเขาและเมย์ที่มองเห็น
"กูขี้เกียจเล่นเกมเพื่อนสนิทแล้วเมย์วันนี้กูจะประกาศให้ทุกคนรู้ ว่ามึงเป็นเมียกู"
ทุคนบนโต้ะต่างอึ้งกันหมดเพราะคิดว่าเหนือคงไม่พูดเล่น
"พวกมึง กูกับเมย์กลับก่อนนะ มีเรื่องต้องเคลียร์กัน คืนนี้ตามสบายเลยนะกูเลี้ยงเอง "
พูดจบเหมือก็อุ้มเมย์ขึ้นบ่า พกลับคอนโดทันที
ปัง!
เสียงประตูห้องคอนโดปิดลงอย่างแรงพร้อมกับร่างของ เมย์ ที่ถูก เหนือ ดันไปชิดกำแพงห้องทันที แสงไฟสลัวจากด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้เห็นดวงตาคมกริบของเหนือที่ตอนนี้วาวโรจน์ไปด้วยความโกรธปนความต้องการ
"เหนือมึงเป็นอะไรเนี่ย ทำไมต้องทำรุนแรงด้วย"
เมย์ประท้วงพลางลูบต้นแขนที่เริ่มขึ้นรอยแดงจากแรงบีบ
"มึงถามว่ากูเป็นอะไรเหรอเมย์?"
เหนือเค้นเสียงต่ำ มือหนาเชยคางเธอขึ้นมาบังคับให้สบตา
"มึงเห็นสายตามันที่มองมึงไหมมือมันที่วางบนเก้าอี้มึงมึงคิดว่ากูจะนั่งยิ้มแล้วปล่อยไปเฉยๆ งั้นเหรอ "
"แต่นั่นมันรุ่นพี่นะ แล้วเขาก็แค่ทักตามปกติ..."
"แต่กูไม่ปกติ"
เหนือตะคอกเบาๆ ก่อนจะบดเบียดร่างกายกำยำเข้าหาจนเมย์แผ่นหลังติดผนัง
"กูบอกมึงแล้วใช่ไหมว่ามึงคือ คนของกู ใครหน้าไหนก็ห้ามมอง ห้ามแตะทั้งนั้น"
สด
เหนือโน้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวที่มีเสื้อคอเต่าปกปิดอยู่ เขาใช้อารมณ์หึงที่คุกรุ่นขบเม้มซ้ำลงบนรอยเดิมจนเมย์เบ้หน้าด้วยความเจ็บ
"อ๊ะ... เหนือ เบาหน่อย เมย์เจ็บ..."
"เจ็บสิดี มึงจะได้จำว่าเจ้าของร่างกายมึงคือใคร"
เหนือไม่รอช้า เขาอุ้มเมย์ขึ้นในท่าถนัด ขาเรียวสวยเกี่ยวเอวสอบไว้แน่นโดยอัตโนมัติ เขาพาเธอตรงไปที่เตียงกว้างแล้วกดร่างบางลงไปทันที ก่อนจะตามลงมาทาบทับและจัดการฉีกกระชากเสื้อคอเต่าที่เขาเริ่มจะรำคาญตาออกจนพ้นทาง
"กูจะทำให้มึงลืมไอ้รุ่นพี่นั่นให้หมด ลืมไปให้หมดว่าเคยมีใครมองมึงเเบบไหน"
มือหนาเริ่มปลุกปั่นอารมณ์รักให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้มันไม่ใช่ความนุ่มนวลเหมือนตอนเช้า แต่มันคือการ แสดงความเป็นเจ้าของอย่างบ้าคลั่ง ทิศเหนือรุกรานทุกตารางนิ้วบนผิวพรรณของเมย์ด้วยความหึงหวง เสียงครางกระเส่าของเมย์ยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากจะครอบครองเธอซ้ำๆ ไม่จบสิ้น
"เหนือ อึ่ก. . เมย์เป็นของเหนือนะ ของเหนือคนเดียว" เมย์ละล่ำละลักบอกเพื่อดับไฟริษยาในใจเขา
"เออ... เเล้วจำคำมึงไว้ให้ดี"
เหนือกระซิบริมหูพร่าก่อนจะพาเธอพุ่งทะยานสู่ห้วงอารมณ์ที่ร้อนแรงที่สุดในคืนนั้น "เพราะถ้ากูเห็นใครมายุ่งกับมึงอีก... มึงนั่นแหละที่จะไม่ได้ลุกจากเตียงนี้ไปทั้งอาทิตย์
เหนือยังคงกอดเมย์ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ที่ขมับของเธอ ความหึงเมื่อครู่จางหายไปเหลือเพียงความคลั่งรักที่ท่วมท้น
"หายโกรธหรือยัง? เมย์ถามเบาๆ พลางใช้นิ้วเขี่ยอกกว้าง
"ยัง..."
เหนือตอบสั้นๆ"จนกว่ากูจะมั่นใจว่ามึงจะไม่ยิ้มให้ไอ้คนอื่นนั่นอีก"
"ขี้หวงเกินไปแล้วนะ"
"เออ หวง.. แล้วหวงได้แค่คนเดียวด้วย"
เหนือกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น
"นอนซะ พรุ่งนี้กูจะไปรับไปส่งมึงทุกวัน ใครถามก็บอกไปเลยว่า ผัวสั่งมา"
- Writer
- chap_listContents
- likeADD