หวงรักเพื่อนสนิท

ใครอยากจะรู้ก็รู้ไปสิ

ท่ามกลางเสียงหอบหายใจที่ยังไม่ทันสงบลง เหนือ กลับไม่ยอมปล่อยให้จังหวะรักขาดตอน สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานของ เมย์ ที่แดงซ่านและชื้นเหงื่อ รอยรักที่เขาฝากไว้ตามลำคอและเนินอกยิ่งปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกายชายให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกระลอก

เเฮ่กๆ "เหนือ พอแล้ว เมย์เหนื่อย"

เธอประท้วงแผ่วเบาพลางดันอกแกร่งออก แต่มือหนากลับรวบเอวบางให้ขยับเข้ามาแนบชิดจนไร้ช่องว่าง

"ใครบอกมึงว่ากูจะพอแค่รอบเดียว"

เหนือกระซิบเสียงพร่าชิดใบหู ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนเมย์ขนลุกซู่

"กูอัดอั้นมาสามปีเเล้วนะเมย์ คืนนี้มึงชดใช้ให้กูหน่อยแล้วกัน"

เหนือพลิกกายให้เมย์ขึ้นมาอยู่ด้านบนแทน ท่าทางที่ล่อแหลมทำให้เมย์หน้าร้อนผ่าวจนต้องซุกหน้าลงกับบ่ากว้าง ผิวกายที่เสียดสีกันสลับกับสัมผัสรุกเร้าจากฝ่ามือร้อนของเหนือที่บีบเฟ้นสะโพกมนอย่างย่ามใจ ทำให้ความเสียวซ่านที่เพิ่งสงบไปเริ่มก่อตัวขึ้นใหม่

เขาสอดแทรกเเก่นกายเข้ามาอีกครั้งอย่างเนิบนาบแต่หนักแน่น ความคับแน่นที่กลับมาเติมเต็มทำให้เมย์ครางอื้ออึงในลำคอ เหนือเริ่มขยับสะโพกสอบสวนจังหวะสวนขึ้นมาอย่างจงใจ แผ่นหลังกว้างของเขาเกร็งแน่นจนเห็นเส้นเลือดชัดเจนตามอารมณ์ที่พุ่งสูง

"อ๊ะ... อึ่ก... เหนือ... เบา... เบาก่อน"

เมย์พยายามยันกายขึ้นเพื่อลดแรงปะทะ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอยิ่งเปิดทางให้เขารุกล้ำได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

"อืมม..เมย์ ของมึงตอดกูแน่นไปหมดแล้ว"

เหนือคำรามออกมาอย่างถูกใจ เขาเอื้อมมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าของเธอด้วยความรักและโหยหา

"กูรักมึง รักจนจะบ้าตายอยู่แล้วรู้ไหมเมย์"

..ตั่บ ตั่บ ตั่บ ..

เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่รัวขึ้นตามจังหวะรักที่ทวีความรุนแรง เหนือเร่งเครื่องใส่ไม่ยั้งจนเมย์แทบจะทนไม่ไหว ร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ที่เขาปรนเปรอให้ จนกระทั่งทั้งคู่ก้าวข้ามขอบเหวแห่งความสุขไปพร้อมกันอีกครั้ง

เหนือรั้งร่างของเมย์ลงมากอดแนบกาย ลูบหัวซับเหงื่อให้เธออย่างทะนุถนอม สายตาที่เขามองเธอตอนนี้ไม่มีแววของ เพื่อน หลงเหลืออยู่เลย มีเพียง 'ผู้ชายที่หลงรักผู้หญิงคนหนึ่ง' อย่างสุดหัวใจ

"พรุ่งนี้ตื่นมา ห้ามหนีกูไปไหนนะอยู่กับกู ตรงนี้"

เหนือสั่งเสียงเข้มแต่แฝงความอ้อนวอน

"เพราะกูจะไม่ปล่อยให้มึงกลับไปเป็นแค่เพื่อนอีกแล้วจำไว้"

เมย์พยักหน้าเบาๆ ซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากอกแกร่ง ราวกับจะบอกว่าเธอเองก็ไม่อยากไปไหนเหมือนกันทิศเหนือกอดเมย์เเน่น ก่อนจะพากันนอนจนเช้า

แสงแดดยามเช้ารำไรส่องผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอนที่ยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของกิจกรรมเมื่อคืน เมย์ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ช่วงเอว พอหันไปมองก็พบกับท่อนแขนกำยำของ เหนือ ที่พาดกอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวเธอจะหายไป

ความทรงจำเมื่อคืนไหลย้อนกลับมาเป็นฉากๆ จนแก้มใสแดงปลั่ง เมย์พยายามจะขยับตัวลุกขึ้น แต่คนตัวโตกลับครางงึมงำในลำคอแล้วรั้งเธอเข้าไปจมอกยิ่งกว่าเดิม

"จะรีบไปไหน... "

เสียงทุ้มพร่าเพราะเพิ่งตื่นดังชิดใบหู พร้อมกับสัมผัสอุ่นๆ จากจมูกโด่งที่ซุกไซ้ลงมาที่ซอกคอ

"เมื่อคืนยังเหนื่อยไม่พอเหรอ?"

"เหนือ! ปล่อยก่อน... เมย์จะไปอาบน้ำ อ้ะ .."

เมย์ประท้วงเสียงสั่น เเถมเธอยังเจ็บกลางกลายอีกด้วย พยายามไม่สบตาคมกริบคู่นั้นที่จ้องมองเธออย่างล้อเลียน

"เจ็บตรงนั้นเหรอ ? ให้เหนืออุ้มไปมั้ย "

อื้อ .. "อุ้มไปส่งหน่อย เจ็บอะ "

"เดี๋ยวสิ.. เรียกดีๆก่อน เรียกเหนือเฉยๆ ไม่เอาแล้วนะ"

เหนือพลิกตัวขึ้นมาท้าวแขนมองเธอ สายตาเต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของ

"เมื่อคืนมึงเรียก เหนือขา ไม่ใช่เหรอ?"

"คนบ้า ลืมๆ มันไปเถอะน่า"

เมย์ดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าด้วยความอาย แต่เหนือกลับหัวเราะเบาๆ ซึ่งเป็นเสียงหัวใจที่เมย์ชอบที่สุด

"ลืมไม่ได้หรอกเพราะกูจำทุกคำพูดมึงไว้หมดแล้ว" เหนือโน้มลงมาจูบหน้าผากมนอย่างทะนุถนอมก่อนจะลุกขึ้นพาเมย์ไปส่งที่ห้องน้ำจนถึงที่

"ตั้งแต่วินาทีนี้ มึงห้ามไปยิ้มให้ใคร ห้ามไปสนิทกับไอ้พวกนั้นเกินหน้าที่เพราะมึงคือ เมียกูเเล้ว เข้าใจไหมเมย์?"

คำพูดเอาแต่ใจของเหนือทำให้เมย์ใจสั่นระรัว แม้จะดูเผด็จการแต่มันกลับแฝงไปด้วยความรักที่เขาอัดอั้นมานาน

"แล้วเพื่อนคนอื่นล่ะ ถ้าพวกนั้นรู้?"

เมย์ถามด้วยความกังวล

"ใครรู้ก็ให้รู้ไปสิ"

เหนือยืดตัวขึ้นนั่งโชว์แผงอกกว้างที่มีรอยจิกบางๆ จากฝีมือเธอเมื่อคืน

"กูก็อยากประกาศให้โลกรู้อยู่แล้ว ว่าทิศเหนือคนนี้มีเจ้าของชื่อเมษา.แค่คนเดียวเหมือนกัน "