หวงรักเพื่อนสนิท

ตัวติดกันตลอด

"เหนือ... อ๊ะ... ปล่อยก่อน"

เมย์พยายามเบี่ยงหน้าหนีจูบอันร้อนแรง แต่กลับถูกมือหนาตรึงใบหน้าไว้แน่น

"ไม่ปล่อย จนกว่ามึงจะเข้าใจว่าที่กูหวง เพราะกูรักมึงจนจะบ้าตายอยู่แล้วเมย์"

เหนือกระซิบเสียงพร่า ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงมาขบเม้มที่ลำคระหง ยิ่งเมย์ดิ้นเขายิ่งรัดอ้อมกอดแน่นขึ้นจนร่างกายนุ่มนิ่มบดเบียดกับกล้ามอกแข็งแกร่ง

เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นอย่างชำนาญ สายตาคมกริบสำรวจเรือนร่างที่เขากลายเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว

"มึงรู้ไหม. ตอนที่มึงขอไปเต้น กูอยากจะอุ้มมึงออกจากร้านเดี๋ยวนั้นเลย"

มือหนาลูบไล้จากเอวบางขึ้นมายังทรวงอกอิ่ม

"เเละตอนนี้ กูจะทำให้มึงไม่มีแรงไปเต้นให้ใครดูอีกเลยทั้งคืน

ทิศเหนือไม่รอช้า เขาแทรกกายเข้าหาเมย์ในท่าที่ลึกซึ้งที่สุด ความร้อนระอุที่เชื่อมถึงกันทำเอาเมย์เชิดหน้าขึ้นครางกระเส่า ทิศเหนือเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะที่หนักแน่น ทุกแรงกระแทกมันคือการตอกย้ำคำว่าเป้นของเขา เข้าไปในทุกความรู้สึกของเธอ

"อื้อออ... เหนือ... เมย์... เมย์ไม่โกรธแล้ว อ๊ะ... เบาๆ หน่อย"

เมย์ละล่ำละลักบอกพลางจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาจนเป็นรอยแดง

"บอกกูมาซิเมย์ มึงเป็นของใคร?"

เหนือถามเสียงต่ำพลางเร่งจังหวะจนเสียงเนื้อกระทบกันดังระงมไปทั่วห้อง

"เป็ .. เป็นของเหนือ เมย์เป็นของเหนือคนเดียว อ๊าาา!"

คำตอบนั้นทำให้ทิศเหนือพอใจจนถึงขีดสุด เขาพลิกตัวเมย์ให้ขึ้นมาอยู่ด้านบน ให้เธอเป็นฝ่ายคุมจังหวะบ้าง ความเสียวซ่านที่แปลกใหม่ทำให้เมย์ถึงกับสั่นสะท้าน เหนือเอื้อมมือไปบีบเฟ้นสะโพกมนอย่างมันเขี้ยวพลางสวนกายตอบรับจังหวะของเธออย่างดุเดือด

พายุอารมณ์พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ทั้งคู่กอดรัดกันแน่นก่อนจะปลดปล่อยความสุขสมออกมาพร้อมกัน ทิศเหนือรวบตัวเมย์ลงมานอนหอบหายใจบนอกของเขา มือหนาลูบผมที่เปียกชื้นเหงื่ออย่างเบามือ

เมย์ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของเหนือที่ยังไม่ยอมปล่อยเธอไปไหน เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนจนเมย์ทำตัวไม่ถูก

"หายงอนยัง?"

เขาถามพลางจูบที่ปลายจมูก

"อือ... หายก็ได้"

เมย์ตอบอุบอิบ

"เเต่ทีหลังอย่าดุนักดิ เมย์ก็มีเพื่อนนะ"

"เพื่อนกูไม่ว่าเเต่ผู้ชายหน้าไหนกูก็ไม่ให้เข้าใกล้ทั้งนั้นแหละ"

เหนือพูดพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเข้าแอปฯ อินสตาแกรมแล้วอัปโหลดรูปที่เขาแอบถ่ายคู่กับเมย์เมื่อคืนเป็นตอนที่เมย์ซบไหล่เขาในร้านเหล้า

พร้อมกับชั่นเรียกคอเม้นได้ดี

"เลิกถามนะครับว่าแฟนหรือเพื่อนเพราะคนนี้ 'เมีย' ผมครับ"

เสียงเเจ้งเตือนจากการที่ทิศเหนือลงรูปทำให้เมย์ เปิดเข้าไปดู ถึงกับทำหน้าเหวอ ตกใจ

"เหนือ มึงลงรูปแบบนี้ได้ไง"

เมย์โวยวายเขาใหญ่

"ทำไม? กูอยากให้ไอ้รุ่นพี่พวกนั้นมันเลิกยุ่งกับมึงสักที"

เหนือหัวเราะร่าพลางกอดเธอไว้

"พรุ่งนี้เตรียมตัวเลยนะ เพื่อนในกลุ่มคงโทรมาเครื่องไหม้แน่ๆ"

หลังจากประกาศศักดาความเป็นเจ้าของผ่านโซเชียลและลานเกียร์ไปแล้ว ชีวิตที่มหาวิทยาลัยของ เมย์ ก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะตอนนี้ ทิศเหนือ เข้าสู่โหมดเงาตามตัวแบบเต็มพิกัด!

เช้าวันจันทร์ที่คณะสถาปัตย์

ปกติเมย์จะเดินเข้าคณะมากับกลุ่มเพื่อนสาว แต่วันนี้กลับมีรถบิ๊กไบค์คันโตมาจอดส่งถึงหน้าตึก ทิศเหนือในชุดนักศึกษาช็อปวิศวะสีเข้มดูเท่จนสาวๆ ทั้งคณะต้องหันมอง แต่เจ้าตัวกลับไม่สนใจสายตาใครนอกจากผู้หญิงตัวเล็กที่เพิ่งลงจากรถ

"เลิกเรียนกี่โมง เวลาเดิมมั้ย?"

เหนือถามพลางช่วยจัดทรงผมให้เมย์อย่างเบามือ

"สี่โมงเย็นค่ะ เหนือมีเรียนบ่ายไม่ใช่เหรอ ไปเตรียมตัวเหอะ"

เมย์ตอบพลางยิ้มเขินๆ เพราะสายตาคนรอบข้างที่มองมาเหมือนเห็นของแปลก

"สี่โมงกูมารอที่หน้าตึก ห้ามไปไหนกับใครเด็ดขาดเข้าใจไหม?"

เหนือย้ำเสียงเข้มพลางบีบแก้มเธอเบาๆ

"รู้แล้วน่าไปได้แล้ว"

แต่ความ ตัวติดกันมันไม่ได้จบแค่การมาส่ง เพราะตลอดทั้งวัน ไม่ว่าเมย์จะขยับตัวไปไหน เธอก็จะเจอเงา ของทิศเหนือเสมอ

ช่วงพักเที่ยง เมย์นั่งกินข้าวอยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิท ฝน และ ตี๋ ที่ยังคงแซวไม่เลิก

"แหม่.. ตั้งแต่เปิดตัวนี่ มดขึ้นตึกสถาปัตย์เลยนะจ๊ะ"

ฝนจีบปากจีบคอแซว

"เห็นว่าไอ้เหนือมันมาเฝ้าถึงหน้าห้องเลกเชอร์เลยเหรอ?"

"เออดิ... มันบอกว่ากลัวมีคนมาจีบกู

" เมย์ตอบพลางตักข้าวเข้าปาก

จู่ๆ ก็มีเสียงฮือฮาดังขึ้นที่ทางเข้าโรงอาหาร เมื่อกลุ่มวิศวะยกโขยงกันมา นำโดย ทิศเหนือ ที่หน้าตึงเป๊ะ เขากวาดสายตามองหาเมย์จนเจอ แล้วเดินตรงดิ่งมานั่งลงข้างๆ เธอทันทีโดยไม่สนใจว่าโต๊ะจะเต็มหรือไม่

"อ้าวเหนือ... ไหนบอกมีงานไง?"

เมย์ถามอย่างแปลกใจเพราะเมื่อกี้เขาบอกว่ามีส่งงานด่วน ไม่ได้มาทานข้าวด้วย

"ส่งเสร็จแล้ว เลยมาคุมเมียทานข้าว ."

เหนือตอบสั้นๆ พลางแย่งช้อนจากมือเมย์ไปตักกับข้าวป้อนเข้าปากเธอเอง

"กินเยอะๆ มึงดูซูบๆลงนะเมยหรือว่าเมื่อคืนกูใช้งานมึงหนักไป?"

"พรวดดด"

ไอ้ตี๋สำลักน้ำแกงทันที

"ไอ้เหนือ! มึงเกรงใจพวกกูที่เป็น เพื่อนบ้างคำก็เมีย สองคำก็เรื่องบนเตียง มึงจะคลั่งรักอะไรขนาดนั้นวะ"

"กูไม่ได้คลั่งรัก กูแค่รักของกูมาก เฉยๆ"

เหนือตอบหน้าตายพลางโอบไหล่เมย์ให้เข้ามาชิดอก

"พวกมึงก็ดูไว้ ใครที่คิดจะมาจีบเมย์ ฝากบอกมันด้วยว่าข้ามศพกูไปก่อน"

ตลอดช่วงบ่ายที่ทั้งคู่ต้องแยกกันไปเรียน ทิศเหนือส่งข้อความหาเมย์ทุกๆ 30 นาที

เหนือ: อาจารย์ปล่อยยัง?

เมย์: ยังเลย อีกครึ่งชั่วโมง

เหนือ: กูนั่งรออยู่ใต้ตึกมึงนะรีบลงมา กูคิดถึง

พอเมย์เดินลงจากตึกเรียนตอนสี่โมงเย็น เธอก็พบกับทิศเหนือที่นั่งขรึมอยู่บนม้านั่งหินอ่อน พอเขาเห็นหน้าเธอ แววตาที่เคยดุดันก็อ่อนแสงลงทันที เขาลุกขึ้นยืนแล้วคว้ากระเป๋าเรียนของเมย์มาถือไว้เอง

"หิวไหม? ไปหาไรกินกัน"

เหนือถามพลางกุมมือเมย์แน่น ไม่ยอมให้ห่างแม้แต่เซนติเมตรเดียว

"ไปดิเหนือจะพาไปไหน?"

"ไปห้องกู..." เหนือกระซิบข้างหูพลางแกล้งขบเม้มเบาๆ

"กูมี บทเรียนพิเศษจะสอนมึงต่อจากเมื่อคืน... สนใจไหม?"

"เหนือ ไอ้บ้า นี่มันในมหาลัยนะ"

หึ.. เเล้วไง ไม่เห็นน่าอายตรงไหน "

เมย์หน้าแดงแปร๊ด เดินหนีไปที่รถ แต่ทิศเหนือกลับหัวเราะชอบใจที่แกล้งเมียได้สำเร็จ