"เป็นเพื่อนกันมานาน... จนลืมไปว่าหัวใจไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อน"
♡ เหนือ & เมย์ ♡
ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่ว เมย์ รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก เมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับเตียงนุ่ม โดยมี เหนือ ทาบทับอยู่ด้านบน สายตาคู่คมที่มักจะนิ่งเฉยอยู่เสมอ บัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยอารมณ์บางอย่างที่เธอไม่เคยเห็น
"เหนือ... มึงเมาแล้วนะ" เมย์เอ่ยเสียงสั่น พยายามจะดันอกกว้างของเพื่อนสนิทออก แต่มือหนากลับรวบข้อมือเธอไว้เบาๆ ทว่ามั่นคง
"กูไม่ได้เมาเมย์กูรู้ตัว "
เสียงทุ้มต่ำพร่าชิดใบหู
"กูแค่ขี้เกียจเป็นเพื่อนมึงแล้ว"
เมย์นิ่งงันไป ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดผิวจนเธอหน้าร้อนผ่าว ความใกล้ชิดในตอนนี้มันเกินคำว่าเพื่อนไปไกลลิบ สายตาของเหนือที่มองมาเหมือนจะตีตราจองเธอไว้เพียงคนเดียว
"ถ้ากูข้ามเส้นนี้ไป มึงจะยังอยู่ข้างกูไหม? "
คำถามนั้นทำให้เมย์น้ำตาคลอ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะมันคือสิ่งที่เธอกระหายจะถามเขามาตลอดหลายปีเช่นกัน..