หวงรักเพื่อนสนิท

บังเอิญ

บรรยากาศร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำหน้ามหาวิทยาลัยที่คุ้นเคยมาตั้งแตปีหนึ่งดูเปลี่ยนไปทันที เมื่อความสัมพันธ์ของ เหนือ และ เมย์ ไม่ได้อยู่ในฐานะเพื่อนสนิทที่นั่งตรงข้ามกันอีกต่อไป แต่วันนี้เหนือนั่งเบียดชิดโอบเอวเมย์ไว้ไม่ยอมปล่อย

"ป้าครับ เอาเหมือนเดิมสองจาน แต่ของเมย์ไม่ใส่พริกนะครับ"

เหนือสั่งเมนูที่จำได้ขึ้นใจพลางหันมามองคนข้างกายด้วยสายตาละมุน

แต่ความหวานก็ต้องสะดุด เมื่อเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงทักทายที่ทำให้เมย์รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว

"อ้าว เหนือใช่ไหมคะ? ไม่เจอกันนานเลยนะ"

ผู้หญิงลุคคุณหนูสะสวยคนหนึ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะ เธอคือแพรวาคนคุยเก่าของเหนือสมัยปีสองที่เคยมีข่าวคราวว่าเหนือเกือบจะคบจริงจัง แต่สุดท้ายก็จบกันไปแบบเงียบๆ

"แพร..."

เหนือขมวดคิ้ว แววตาเปลี่ยนเป็นนิ่งขรึมตามสัญชาตญาณ

"มาทำอะไรแถวนี้"

"พอดีแพรมาทำธุระแถวนี้น่ะค่ะ เห็นเราก็นั่งอยู่เลยแวะมาทัก."

แพรวากวาดสายตามองมาที่เมย์ด้วยสายตาประเมิน

"แล้วนี่ เมย์ใช่ไหมคะ? เพื่อนสนิทเหนือคนนั้น ยังตัวติดกันเหมือนเดิมเลยนะ"

คำว่า 'เพื่อนสนิท' ที่เน้นเสียงทำให้เมย์รู้สึกอึดอัด เธอทำท่าจะขยับตัวออกห่างเพราะความไม่มั่นใจ แต่เหนือกลับกระชับอ้อมกอดที่เอวเธอแน่นขึ้นกว่าเดิมจนเมย์แทบจะจมเข้าไปในอก

"ไม่ใช่เพื่อนครับแพร..."

เหนือเอ่ยเสียงเรียบแต่ชัดเจน

"นี่ เมย์ แฟนผมครับ อ้อ ไม่ใช่แค่แฟนสิเธอเป็นเมียผมเอง"

แพรวาหน้าถอดสีไปทันที เธอไม่คิดว่าผู้ชายหน้านิ่งอย่างเหนือจะประกาศสถานะแบบขวานผ่าซากขนาดนี้

"เอ่อ. งั้นเหรอคะ ยินดีด้วยนะ แพรไม่คิดว่าเหนือจะชอบเพื่อนตัวเองอะคะ "

"คนนี้ผมชอบมาตั้งนานแล้วครับ แค่รอเวลาที่เหมาะสม..."

เหนือพูดพลางหันไปหยิบแก้วน้ำส่งให้เมย์ "ทานน้ำสิเมย์ หน้าแดงหมดแล้ว หึงกูเหรอ?"

"ใครหึงมึง กินข้าวไปเลย"

เมย์ตอบอุบอิบพยายามซ่อนอาการ แต่ในใจกลับรู้สึกฟินจนบอกไม่ถูก

"แพรขอตัวก่อนนะคะ.."

แพรวารีบเดินหนีออกจากร้านไปทันทีเพราะทนบรรยากาศกดดันไม่ไหว

พอคนคุยเก่าไปแล้ว เมย์ก็แกล้งสะบัดตัวออก

"แหม๋คนคุยเก่าสวยจังเลยนะ ทักทายกันซะหวานเชียว"

"หวานตรงไหน? กูยังจำหน้าเขาแทบไม่ได้เลย" เหนือเชยคางเมย์ขึ้นมาสบตา

"มึงก็เห็นว่าเมื่อกี้กูประกาศตัวขนาดไหน ยังจะงอนกูอีกเหรอ?"

"ก็.. ก็ไม่ได้งอน แค่หมั่นไส้คนฮอต"

"ถ้าหมั่นไส้มากคืนนี้ก็กินกูคืนสิ"

เหนือกระซิบเสียงต่ำพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างเจ้าเล่ห์ "กูยอมให้มึงกินทั้งตัวเลยนะเมย์เอาให้คุ้มกับที่มึงหึงกูเมื่อกี้เลย ดีไหม?"

"เหนือ ไอ้คนผีทะเล กินข้าวไปเลยนะ"

เหนือหัวเราะร่วน เขาชอบเวลาเมย์เขินจนหน้าแดงแบบนี้ที่สุด หลังจากทานข้าวเสร็จ เขาก็รีบพาเธอกลับคอนโดทันที เพราะดูเหมือนว่า อารมณ์ ที่ค้างมาจากร้านอาหารจะทำให้ทิศเหนืออยากกลับไป ต่อเวลาที่ห้องใจจะขาดเเล้ว

ทันทีที่เสียงประตูปิดลง ทิศเหนือก็ไม่ยอมให้เมย์ได้ก้าวขาออกไปไหน เขาคว้าเอวบางแล้วยกร่างของเธอขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้น ก่อนจะพาตรงดิ่งไปยังเตียงนอนแล้วโยนลงไปอย่างแรงแต่แฝงความนุ่มนวล

"เหนือเมย์เจ็บนะ"

เมย์อุทานพลางจะลุกขึ้นหนี แต่ทิศเหนือก็ตามมาคร่อมทับไว้ทันควัน

"เมื่อกี้ประชดกูเหรอเมย์? สนใจนักใช่ไหมว่าคนคุยเก่ากูสวยไม่สวย?"

เหนือถามเสียงต่ำ แววตาดุดันกว่าปกติ

"กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าสายตากูก็มีแค่มึงแขนกูมีไว้กอดมึง และตัวกู ก็มีไว้ให้มึงคนเดียว"

ทิศเหนือจัดการฉีกกระชากเสื้อนักศึกษาของตัวเองออกจนกระดุมแทบหลุดกระจาย ก่อนจะก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงอย่างบ้าคลั่ง เขาฝากรอยรักใหม่ทับรอยเก่าเพื่อลบทุกความกังวลในใจของเธอออกไปให้หมด

"อ๊ะ... อือออ เหนือ เบาๆ... เมย์แค่ล้อเล่น"

"เเต่กูไม่เล่นเมย์"

เหนือเงยหน้าขึ้น สายตาพร่าเลือนด้วยความต้องการ

"กูจะทำให้มึงไม่มีเวลาไปนึกถึงหน้าใครหน้าไหนทั้งนั้น นอกจากหน้ากูคนเดียว"

เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของเมย์ออกจนเปลือยเปล่า สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างที่เขาสัมผัสมากี่ครั้งก็ไม่เคยพอ ทิศเหนือเริ่มเล้าโลมด้วยปลายลิ้นร้อนไปทั่วทุกสัดส่วน จนเมย์บิดเร้ากายไปมาด้วยความซ่านสยิว เสียงครางหวานหูยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากจะครอบครองเธอเดี๋ยวนั้น

เหนือแยกขาเรียวสวยออกกว้าง ก่อนจะสอดแทรกแก่นกายที่คับแน่นเข้าหาความนุ่มหยุ่นอย่างรุนแรงและรวดเร็ว.

"อ๊าาาาเหนืออึ่ก... มัน... มันเข้ามาลึกไปเมย์จุก"

เมย์นิ่วหน้าพร้อมกับจิกเล็บลงบนไหล่แกร่งจนห่อเลือด

"จุกสิดี มึงจะได้จำได้ว่าข้างในมึงมีแค่กูที่เข้าไปได้"

เหนือคำรามพลางเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างดุเดือด ท่วงท่าคลานเข่ทที่เขาชอบที่สุดถูกนำมาใช้เพื่อให้เขาได้เห็นแผ่นหลังเนียนและสะโพกมนที่สั่นไหวไปตามแรงอารมณ์

เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นสู้กับเสียงหอบหายใจ เหนือคว้าเอวบางไว้มั่นแล้วโถมกายเข้าใส่ไม่ยั้ง ทุกจังหวะมันหนักแน่นจนเมย์รู้สึกเหมือนจะขาดใจตายคาเตียง

"อ๊ะ อ๊ะ เหนือ... เมย์จะ... จะถึงแล้ว... เหนือจ๋า.."

"พร้อมกัน เมย์ กูรักมึงนะ"

อ้าส์ .. อ่ายย ..

เหนือเร่งเครื่องจนถึงขีดสุดก่อนจะปลดปล่อยความรักที่เปี่ยมล้นเข้าสู่กายสาวจนหมดสิ้น เขาฟุบหน้าลงกับซอกคอที่เต็มไปด้วยหยดเหงื่อ หอบหายใจรุนแรงพลางกอดเมย์ไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป

"จำไว้ใครจะสวยแค่ไหนกูไม่สน เพราะคนที่ทำให้กูคลั่งได้ขนาดนี้ มีแค่มึงคนเดียวนะเมย์ "

เหนือนอนกอดเมย์อยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เขาจูบซับเหงื่อที่หน้าผากให้เธออย่างทะนุถนอม

"หายสงสัยเรื่องแพรวาหรือยัง?"

เขาถามยิ้มๆ

"อือ... พอเลยนะ วันนี้เมย์ระบมไปหมดแล้ว"

เมย์ตอบอุบอิบพลางซุกหน้าเข้าหาอกอุ่น

หึ ...

"ระบมก็ดีสิ พรุ่งนี้จะได้เดินกะเผลกๆ ไปเรียน เพื่อนมึงจะได้รู้ว่ากูเอาเก่งแค่ไหน"

เหนือพูดพลางหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ