ลวงรักนางร้าย

บทที่ 10 - ความฝัน [3/3]

"..."

ธีรทัศน์ที่หันกลับมาพอดีใจหายวาบเมื่อเห็นนิลกาฬกำลังมองเขาอยู่ด้วยดวงตาปรือปรอยก่อนที่เธอจะเอ่ยพึมพำอย่างกับคนละเมอออกมา

"ฝันอีกแล้วเหรอ... "

แววตาที่เคยสั่นไหวกลับมาเยือกเย็นอีกครั้งเมื่อธีรทัศน์ได้ยินนิลกาฬเอ่ยเช่นนั้นก่อนจะเดินมานั่งริมขอบเตียงและลูบหัวเธออย่างเบามือ

"นิลก็แค่ฝันไป ธีเดินได้ที่ไหนกันล่ะ ใช่ไหม?"

น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่กระซิบบอกคล้ายกับถ้อยคำขับกล่อมที่ไม่อาจทำให้เธอฝืนลืมตาได้อีกต่อไปก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งและเข้าสู่ห้วงนิทรา...

ธีรทัศน์เห็นนิลกาฬหลับไปแล้วก็นึกโล่งใจที่อย่างน้อย 'ความลับ' ของเขาก็ยังไม่ถูกจับได้

ในแววตาธีรทัศน์แม้จะเยือกเย็นเพียงใดแต่ในใจเขารู้ดีว่าตัวเองกำลังอึดอัดใจมากแค่ไหนที่ต้องแสดงละครต่อหน้านิลกาฬทั้งที่ในใจเขาไม่ได้อยากปิดบังเรื่องนี้กับเธอ แต่เขาก็เลิกแสดงละครไม่ได้ตราบใดที่ยังหาคนบงการเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อนไม่ได้และมันไม่ได้มีเพียงเท่านั้นเพราะยังมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่เขาต้องขุดคุ้ยอีกมากมาย

"อีกไม่นาน...ธีสัญญาว่าจะบอกความจริงกับนิลทุกอย่าง"

ธีรทัศน์ลูบแก้มนวลของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียทั้งนิตินัยและพฤตินัยอย่างอ่อนโยน แม้ตอนนี้ร่างกายจะอ่อนล้าเพราะใช้เรี่ยวแรงกับเธอไปมากแต่ถึงอย่างนั้นสมองเขากำลังขบคิดที่จะจบปัญหาทุกอย่างให้เร็วที่สุด แต่ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายเช่นนั้น เพราะถ้าหากมันง่าย...เขาจะต้องแสดงละครเป็นคนพิการและมีอายุสมองเพียงแค่ห้าขวบมาตลอดสองปีทำไม

ธีรทัศน์เชื่อว่าต้องมีใครสักคนในคฤหาสน์ที่เป็นคนบงการวางแผนสังหารเขาและพ่อเมื่อสองปีก่อน แต่ช่างน่าเสียดายที่นรกยังไม่รับเขาไปอยู่ที่นั่น เขาจึงรอดชีวิตจากอุบัติเหตุรถคว่ำในครั้งนั้นและกลับมาได้

แต่ถึงอย่างนั้นก็จำต้องทนอยู่ในฐานะคนพิการและแกล้งมีปัญหาด้านสมองเพื่อทำให้ทุกคนในคฤหาสน์ตายใจว่าเขาไม่มีพิษมีภัยต่อใคร กว่าจะผ่านจุดนี้มาได้ธีรทัศน์ต้องอดทนมาโดยตลอดและดูเหมือนว่าทุกคนจะเชื่อว่าเขาพิการและมีปัญหาทางสมองจริงๆ

แผนการกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี แต่เมื่อสองเดือนก่อนกลับเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตของเขาเมื่อจู่ๆ เขาก็มีภรรยาจากการยัดเยียดของสองตระกูล โดยใช้เขาและนิลกาฬเป็นข้อผูกมัดและสัญญาเพื่อเอื้อประโยชน์แก่กัน

นิลกาฬเข้ามาในชีวิตโดยที่เธอไม่ได้อยู่ในแผนการมาก่อน ทั้งยังเป็นเจ้าสาวที่ถูกเปลี่ยนตัวกับพี่สาวเพียงเพราะมุกดารู้ว่าเขาพิการและมีปัญหาทางด้านสมอง ฉะนั้นนิลกาฬที่เป็นลูกชังและไม่ได้เป็นที่ต้องการของครอบครัวจึงกลายเป็นภรรยาเขาแทนพี่สาวต่างแม่ของเธอ

การที่นิลกาฬย้ายเข้ามาอยู่ในเรือนเล็กมันทำให้เขาเคลื่อนไหวลำบากแต่ก็ยังพอปกปิดตัวตนได้ ทว่าสิ่งที่เขาไม่ได้เตรียมรับมือนั้นก็คือความรู้สึกที่มีต่อเธอ...

นานวันเข้าเธอกลับมีบทบาทในชีวิตเขามากขึ้นเรื่อยๆ หรือต่อให้เขาทำตัวแย่กับเธอเช่นไร เธอก็ยังคงใจดีและใจเย็นกับนิสัยที่ไม่ดีของเขาทั้งที่เขาจงใจจะให้เธอหนีไปจากเขาด้วยซ้ำ แต่นอกจากจะไม่หนีแล้ว เธอยังพังทลายเกราะกำแพงในใจของเขาจนย่อยยับอีกต่าง

หากเพราะอย่างนั้นทุกวันนี้เขาจึงรู้สึกผิดต่อเธอที่ปิดบังเรื่องที่เขาเดินได้เฉกเช่นคนปกติทั่วไป ทั้งยังไม่ได้มีปัญหาทางด้านสมองแต่อย่างใด

ธีรทัศน์คิดเอาไว้ว่าวันหนึ่งเขาจะบอกความจริงทุกอย่างกับเธอ เพียงแต่มันยังไม่ใช่เร็วๆ นี้ก็เท่านั้นเอง...

::

::

อาการปวดเมื่อยตัวเหมือนถูกรถชนปลุกนิลกาฬให้ตื่นขึ้นมา เพียงแค่ลืมตาตื่นเท่านั้นก็เห็นใบหน้าของธีรทัศน์อยู่ห่างกันแค่คืบเท่านั้น เธอไม่ได้ตกใจกับการที่เห็นหน้าเขาตอนตื่นนอนเพราะชินเสียแล้ว

ธีรทัศน์ยังหลับอยู่ ท่อนแขนของเขากอดเอวเธอเอาไว้ แต่น่าแปลกที่วันนี้เธอรู้สึกหนาวกว่าปกติและเมื่อเปิดผ้าห่มดูจึงรู้ว่าเธอไม่ได้สวมใส่อะไรเลยแม้แต่ชุดชั้นใน แต่ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือธีรทัศน์ก็ไม่ได้ใส่อะไรเลยเช่นกัน!

มิหนำซ้ำตามเนื้อตัวเขากับเธอยังมีร่องรอยตีตราทั่วร่างโดยเฉพาะบนตัวของเธอที่แทบจะมีทุกส่วน!

เกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับเขาอย่างนั้นหรือ!

อาการปวดร้าวระบมช่วงล่างทำให้นิลกาฬเกิดอาการแตกตื่น ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอและธีรทัศน์มีสัมพันธ์ทางกายอย่างแน่นอน เพียงแต่นึกไม่ออกว่าอะไรที่นำพาเธอกับเขามาถึงจุดนี้ได้ เพราะความทรงจำสุดท้ายที่เธอนึกออกคือเธอกำลังนอนแช่น้ำในอ่าง จากนั้นเธอก็หลับไป

นั่นคือทั้งหมดที่เธอจำได้และหลังจากที่หลับคาอ่างเธอก็ไม่รู้อะไรอีกแล้ว ไม่รู้ว่าที่เธอวูบคาอ่างนั้นเป็นเพราะดื่มไวน์หรือเปล่า แต่เธอก็ไม่คิดว่ามันจะแรงถึงขั้นทำเธอหมดสติได้

"คุณธีคะ ตื่นค่ะ"

นิลการไม่ปล่อยให้ตัวเองสงสัยอะไรมากไปกว่านี้จึงปลุกคนที่ยังนอนกอดเธอให้ตื่นขึ้นมาเพื่อคุยกัน

ธีรทัศน์ที่ถูกปลุกมีท่าทีงัวเงียสะลึมสะลือ เขากะพริบตาแสนไร้เดียงสานั้นสองสามครั้งพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอ

"นิลตื่นแล้วเหรอ?"

ธีรทัศน์เอ่ยถามเสียงแหบ มือใหญ่ขยี้ตาแรงๆ เพื่อให้หายง่วงงุน เขาเหลือบตามองนาฬิกาตั้งโต๊ะที่อยู่ตรงโต๊ะข้างหัวเตียงก่อนจะเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว

"เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมนิลกับคุณธีไม่ใส่เสื้อผ้า?"

คนถามขยับตัวลุกขึ้นนั่งทำให้ผ้าห่มที่คลุมตัวไหลลงกองที่เอวเผยให้เห็นหน้าอกที่เต็มไปด้วยรอยดูดจากฝีปากของธีรทัศน์

นิลกาฬไม่รู้ตัวว่าหน้าอกเธอกำลังประจักษ์ต่อสายตาธีรทัศน์ก่อนที่ตัวจะสั่นสะท้านเมื่อคนตัวโตย้ายมานอนตักเธอและหันหน้าดูดนมของเธอราวกับเด็กน้อยผู้หิวโหย

"คะ คุณธี...อย่าทำอย่างนี้สิคะ ลุกขึ้นมาคุยกับนิลก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเราสองคนถึงมีสภาพแบบนี้"

แม้เธอกับเขาจะเคยช่วยเหลือกันและกันหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยเกินเลยถึงขั้นสอดใส่และจะจบด้วยการใส่เสื้อผ้าทุกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้นอกจากเธอกับเขาจะเนื้อตัวล่อนจ่อนแล้วคราบน้ำเหนียวๆ ก็ยังเลอะเทอะทั้งเตียงและตัวเธออีก

นิลกาฬใจหายเพราะรู้ดีว่าเธอกับเขาเกินเลยกันไปแล้ว แต่อยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

"คุณธี อื้อ~"

เสียงครางเล็ดลอดจากปากนิลกาฬที่ยังถูกดูดหน้าอกอยู่ ธีรทัศน์เห็นเธอหน้าแดงจึงยิ่งดูดแรงมากกว่าเดิม อีกข้างก็สะกิดยอดอกและบีบบี้มันจนแข็งสู้นิ้ว ในขณะที่นิลกาฬแทบประคองสติไม่อยู่ แต่ก็พยายามหยุดธีรทัศน์อย่างนุ่มนวลด้วยการรั้งปลายคางเขาและเอ่ยออกมาอีกครั้งอย่างใจเย็น

"คุณธี คุยกับนิลก่อนได้ไหมคะ?"

น้ำเสียงเว้าวอนนั้นทำให้ธีรทัศน์ยอมผละริมฝีปากออกจากยอดอกของเธอ สายตาของเขามองมันอย่างแสนเสียดายแต่มือก็ยังไม่ยอมหยุดหยอกล้อหน้าอกของเธอด้วยการสะกิดตุ่มไตสีหวานเบาๆ

"นิลจะคุยอะไร?"

แววตาที่มองเธอช่างไร้เดียงสา ในขณะที่นิลกาฬเริ่มถามกระท่อนกระแท่นเพราะอารมณ์ที่ปลุกเร้ากำลังแล่นพล่านไปทั้งกาย แต่แทนที่จะห้ามปรามเขาหนักแน่นกว่านั้นเธอกลับก้มมองธีรทัศน์ที่ยังเล่นหน้าอกเธอไม่เลิก

"เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมนิลกับคุณธีถึงมีสภาพแบบนี้?"

"เมื่อคืนธีเห็นนิลอาบน้ำนานก็เลยไปดูในห้องน้ำ นิลเมาแล้วก็หลับไป ธีอุ้มนิลมานอนบนเตียง จากนั้นนิลก็บอกว่า เงี่ยxๆๆๆ ละ แล้วก็...นิลก็ขึ้นมาบนตัวธีแบบนี้"

ธีรทัศน์หน้าแดงอย่างคนขัดเขินก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เขาอุ้มนิลกาฬขึ้นนั่งบนหน้าขาและจับเอวของเธอร่อนไปมาสาธิตให้ดูว่าเมื่อคืนเธอทำอะไรกับเขา

ความจริงแล้วธีรทัศน์บิดเบือนคำพูดของตัวเองเล็กน้อยเท่านั้น เขาอุ้มเธอออกจากอ่างน้ำก็จริงแต่ตอนนั้นเธอก็เหมือนคนละเมอไร้สติแล้ว ทั้งยังเอาแต่พูดว่าร้อนๆๆ แล้วก็พยายามปีนขึ้นมาบนตัว

เห็นเธอเป็นเช่นนั้นก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น น่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่สองพี่น้องนั้นใส่ลงไปในแก้ว จึงทำให้เธอที่ดื่มแทนเขาเข้าไปมีความต้องการทางเพศจนควบคุมตัวเองไม่ได้

"บ้าน่า... "

นิลกาฬสบถเสียงแผ่ว เธอนิ่งอึ้งไปชั่วขณะเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่เมื่อลองคิดตามแล้วก็อาจจะเป็นจริงอย่างที่ธีรทัศน์ว่า เพราะเขาขาพิการและมันก็ทำให้เธอเชื่อว่าตัวเองต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อนทุกอย่าง! แต่ทำไมเธอถึงไม่รู้เรื่องเลยล่ะ! ต้องเมามากแค่ไหนถึงไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป

ในขณะที่ธีรทัศน์หน้าแดงอย่างขัดเขิน แต่นิลกาฬกลับมีสีหน้าเคร่งเครียด เขารับรู้ได้ว่าเธอกำลังคิดหนักกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เขาไม่อยากให้เธอเป็นเช่นนี้จึงคิดเบี่ยงเบนความสนใจเธอด้วยการตั้งท่าจะร้องไห้ก่อนจะโพล่งออกมาเสียงดังอย่างคนเอาแต่ใจ

"นะ ในหนังสือเล่มนั้นบอกว่าผัวเมียกันทำเรื่องแบบนั้นไม่ผิดนะ! เราไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย! เพราะเรารักกันไม่ใช่เหรอก็เลยทำเรื่องแบบนั้นลงไป! เรารักกัน! เรารักกัน!!!"

=============

#หนังสือการ์ตูนโป๊หรือกูเกิ้ลลล มันจะบอกอะไรขนาดนั้นอ่ะ