ลวงรักนางร้าย

บทที่ 6 -หนังสือเจ้าปัญหา! [2/2] [🔥]

::

::

หลังจากธีรทัศน์ได้หนังสือการ์ตูนเล่มนั้นไปเขาก็ขลุกตัวอยู่ในห้องนานหลายชั่วโมง ปกติแล้วเขาจะไม่อยู่ในห้องนอนนานขนาดนี้ต่อให้เป็นนอนพักกลางวันก็ตาม ทว่าครั้งนี้เขาเข้าไปนานผิดปกติและตอนนี้ก็เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว นิลการที่เห็นว่าเขายังไม่ออกมาเสียทีจึงเดินเข้าไปเคาะประตูห้องแต่ทว่าก็ไร้เสียงตอบรับ

"คุณธี ทำอะไรอยู่คะ?"

เป็นอีกครั้งที่เขาไม่ตอบรับและมันก็ทำให้เธอเกิดกังวลขึ้นมาก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูห้องโดยไม่เอ่ยขออนุญาตใดๆ แต่เมื่อเห็นธีรทัศน์นั่งหันหลังอยู่บนรถเข็นเธอก็นึกโล่งใจที่เขาไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่เธอวิตกกังวลไปเอง

"คุณธี ทำอะไรอยู่คะ? "

นิลกาฬเอ่ยถามอีกครั้ง เธอเดินตรงไปหาเขาในขณะที่อีกฝ่ายก็หันหน้ากลับมามองเธอ แต่ดวงตากลับแดงก่ำคล้ายกับคนที่กำลังจะร้องไห้ก่อนที่ริมฝีปากจะเบะออกและร้องเรียกเธอเสียงสั่นเครือ

"นิล...ช่วยด้วย~"

"เกิดอะไรขึ้นคะ! "

เพียงแค่เห็นธีรทัศน์จะร้องไห้เธอก็รีบเข้ามาดู แต่เมื่อเห็นว่าเขากำลังทำอะไรอยู่เธอก็แทบจะกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ

"คะ คุณธี! ทำไมทำแบบนี้อีกแล้วคะ!"

ให้ตายเถอะ! เขากำลังช่วยตัวเองอยู่!

มิหนำซ้ำหลักฐานอย่างหนังสือการ์ตูนโป๊ที่กำลังกางอยู่บนหน้าตักก็เป็นหลักฐานชั้นดีว่าที่เขาเป็นแบบนี้เพราะอะไร!

ลำกายใหญ่โตหัวแดงก่ำมันกำลังแข็งสู้มือของธีรทัศน์ เขากำลังชักรูดมันอย่างแรงจนตัวเกร็งแต่ดูเหมือนว่าเขาไม่สามารถปลดปล่อยมันออกมาได้เพราะอย่างนั้นถึงได้เอ่ยเรียกเธอเสียงสั่นเหมือนคนที่ใกล้จะร้องไห้เช่นนี้ในตอนที่เธอเปิดประตูห้องเข้ามา

"อย่าบอกนะคะว่าตลอดหลายชั่วโมงที่อยู่ในห้องไม่ยอมออกไปก็เพราะคุณธีทำเรื่องนี้อยู่?"

"อะ อื้อ ตะ แต่มันไม่มีน้ำพุ่งเหมือนตอนที่นิลทำให้ ตอนนี้ธีเจ็บมากเลย..."

พูดไปน้ำตาก็ปริ่มเบ้าตา ธีรทัศน์ยังสาวข้อมือไม่พักในขณะที่นิลกาฬอยากจะกรี๊ดระบายให้รู้แล้วรู้รอดไป

พอแล้วนะกับหนังสือการ์ตูนเล่มนี้น่ะ! บางทีก็อยากจะโทษปี่โทษกลองไปเรื่อยอยู่หรอกแต่เธอรู้ตัวเองดีว่าที่ธีรทัศน์เป็นเช่นนี้ก็เพราะเธอเองที่ให้หนังสือการ์ตูนเขาไป!

แล้วเป็นอย่างไรล่ะตอนนี้! หาเรื่องลำบากตัวเองแท้ๆ ยัยนิลเอ้ย!!!

"นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่นิลจะช่วยคุณธีนะคะ!"

ธีรทัศน์พยักหน้าหงึกหงักอย่างน่าสงสาร เขาปล่อยมือออกจากท่อนเนื้อแข็งขืนของตัวเองและนิลกาฬก็ต้องตกใจเพราะมันแดงเถือกไปทั้งลำ

ไม่รู้ว่าเขาต้องชักรุนแรงแค่ไหนมันถึงได้แดงอย่างนี้ จากที่หงุดหงิดนิลกาฬก็เหมือนจะสงบสติลงได้

"คะ ครั้งนี้ทำแบบนี้ได้ไหม?"

ธีรทัศน์เอ่ยอย่างไม่แน่ใจนักก่อนจะรีบเปิดหน้าการ์ตูนหน้าหนึ่งให้นิลกาฬดู

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ใจดวงน้อยเต้นระส่ำอย่างรุนแรงเพราะที่ธีรทัศน์ให้เธอดูนั้นมันคือการออรัลเซ็กซ์!

"คือ... " เธอเกิดอาการอ้ำอึ้ง ธีรทัศน์เห็นเช่นนั้นก็รีบออดอ้อนทันที

"พี่นิล ช่วยธีหน่อย...นะครับ... "

โอ้โห เป็นการเรียกพี่ที่ผสมผสานกับคำว่านะครับได้อย่างลงตัวทำเอาเธอใจอ่อนระทวยไปหมด

ไม่น่าเชื่อว่าแค่ธีรทัศน์พูดเท่านี้เธอก็ยินยอมเขาอย่างง่ายดาย แต่ด้วยความที่เธอเพิ่งจะเคยทำออรัลเซ็กซ์เป็นครั้งแรกจึงอดประหม่าไม่ได้

"นิลไม่เคยทำ ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดีหรือเปล่า ถ้าเจ็บก็บอกนะคะ"

ธีรทัศน์พยักหน้าแดงก่ำหลายครั้ง ดวงตาเขาเปล่งประกายฉายชัดถึงความตื่นเต้นที่รู้ว่านิลกาฬจะช่วยเขาปลดปล่อยความรู้สึกทรมานนี้อีกครั้ง

นิลกาฬจับท่อนเนื้อใหญ่โตเอาไว้ในมือ มันทั้งแข็งและร้อนกว่าครั้งแรกที่เคยจับเสียอีก แต่เพียงแค่เธอจับมันไว้ในอุ้งมือเท่านั้นก็เรียกเสียงครางจากธีรทัศน์ได้แล้ว

"นิล... "

ร่างกายกำยำเครียดเกร็งในตอนที่ริมฝีปากนุ่มค่อยๆ กลืนกินส่วนหัวแดงก่ำที่มีน้ำสีใสปริ่มออกมา นี่อาจจะเป็นช่วงเวลาเดียวที่นิลกาฬรู้สึกว่าเขาไม่ใช่ชายหนุ่มที่มีสมองอายุแค่ห้าขวบ แต่เขาคือผู้ชายปกติทั่วไปคนหนึ่งที่กำลังเกิดอารมณ์ใคร่

ยิ่งเห็นธีรทัศน์แสดงสีหน้าเร้าอารมณ์เธอก็ยิ่งกลืนกินความใหญ่โตของเขาเข้าปาก แม้จะคับแน่นและไม่อาจเอาเข้าปากได้ไม่หมดแต่เธอก็พยายามที่สุดแล้วก่อนจะค่อยๆ ขยับปากและดูดมันประหนึ่งเป็นไอติม

นิลกาฬไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าจะต้องขอบคุณตัวเองที่อ่านนิยายฉาก NC มาหลายเรื่องหรือเปล่าถึงทำให้เธอพอจะมีทฤษฎีอยู่บ้างและเมื่อได้ลงมือปฏิบัติจึงไม่ได้แย่ แม้ว่าช่วงแรกๆ จะเงอะงะ แต่เมื่อเห็นว่าธีรทัศน์ถูกดูดถูกเลียจนตัวเกร็งเธอก็เริ่มมั่นใจในฝีปากขึ้นมาบ้าง

แต่ทว่าผ่านไปหลายนาทีเขาก็ยังไม่ยอมเสร็จจนเธอเริ่มเจ็บปาก

"คุณธี นิลเจ็บปากแล้วนะคะ"

ของเขามันอันเล็กเสียที่ไหน ปากเธอเองก็ไม่ได้ใหญ่

ธีรทัศน์เห็นมุมปากนิลกาฬแดงระเรื่อก็ทำหน้าม้อ แววตาที่มองเธอทั้งรู้สึกผิดแต่ก็ออดอ้อนในเวลาเดียวกัน

"ขะ ขออีกสิบนาที สัญญาว่าจะรีบพ่นน้ำ"

นิลกาฬพยักหน้าและเธอก็ยอมเขาอีกครั้งก่อนจะกลับไปทำให้เขาใหม่อีกครั้งและครั้งนี้ธีรทัศน์ก็ทำตามที่บอกเมื่อเขาใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีจริงๆ

"นะ นิล!"

ธีรทัศน์เอ่ยเรียกนิลกาฬเสียงพร่า เขารั้งต้นคอของเธอเอาไว้ก่อนจะพลั้งเผลอกดลงทำให้นิลกาฬที่กำลังดูดลำกายถึงกับสำลักเมื่อส่วนปลายเข้ามาในคอเธอลึกเกินไปและเป็นจังหวะเดียวกับที่ธีรทัศน์ปลดปล่อยพอดี จึงทำให้เธอจำต้องกินกลืนน้ำของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

รสชาติของมันไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้ดีและถ้าหากให้เธอเลือก...แน่นอนว่าเธอไม่ขอกินมันอีก

ธีรทัศน์ที่ผ่านพ้นความทรมานและสุขสมไปแล้วเพิ่งได้สติในตอนที่เห็นนิลกาฬสำลักหน้าดำหน้าแดง แต่เขาไม่ได้โฟกัสตรงนั้น...เพราะสิ่งที่เขากำลังสนใจคือหลังจากนี้จะทำอะไรต่อต่างหาก

"คะ คุณธี! จะทำอะไรคะ! ว้าย!"

นิลกาฬร้องออกมาด้วยตกใจเมื่อตัวเธอถูกอุ้มให้นอนคว่ำบนตักของธีรทัศน์ เขาทำราวกับเธอไม่มีน้ำหนักอย่างไรอย่างนั้นก่อนจะจับเธอถอดกางเกงขาสั้นที่สวมใส่ออกโดยยังไม่ทันตั้งตัวและด้วยท่าของเธอที่กำลังคว่ำหน้าทำให้ไม่อาจสู้แรงธีรทัศน์ได้เลย ยิ่งถูกจับสองมือไขว้หลังด้วยฝ่ามือเพียงข้างเดียวของเขาเธอก็กลายเป็นคนไร้ทางสู้

ขะ เขาจะทำอะไรเธอ!

"ธีเห็นในหนังสือการ์ตูนมันทำแบบนี้"

แบบนี้ที่ว่าคือตัวละครสามีจับภรรยาจอมยั่วนอนคว่ำบนตัก ในฉากนั้นสามีใช้เชือกมัดแขนภรรยา แต่เขาไม่มีจึงจับมือเธอทั้งสองข้างเอาไว้ จากนั้นตัวสามีก็ใช้ปลายนิ้วบดเบียดไปกับติ่งเนื้อแดงแจ๋ของเมียรัก

ธีรทัศน์จดจำมาจากฉากนั้นก่อนจะใช้วิธีนี้กับ 'เมียจ๋า' ของเขาบ้าง

"คะ คุณธีทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ! อ๊ะ!"

นิลกาฬสะดุ้งตัวโยนในตอนที่ฝ่ามือของธีรทัศน์บดเบียดไปกับติ่งเนื้อแดงเธอก่อนที่เขาจะนึกสงสัยขึ้นมาเพราะทันทีที่สัมผัสตรงนั้นของเธอมันก็ให้ความรู้สึก...แฉะ

"ทำไมของพี่นิลถึงเปียกแบบนี้ล่ะ?"

ไม่ว่าเปล่าเขายังขยี้มือข้างนั้นต่อหน้าเธอเพื่อให้เห็นเส้นใยสีใสที่ยืดติดปลายนิ้วของเขา

นิลกาฬเกิดอึกอักใบหน้าแดงก่ำอย่างคนขัดเขิน "นะ นั่นมัน..."

ใครมันจะกล้าตอบล่ะว่าที่ตรงนั้นมันเปียกเป็นเพราะตอนที่เธอออรัลเซ็กซ์ให้เขาเธอก็เกิดอารมณ์เหมือนกัน! เพียงแต่เธอแค่ไม่แสดงอาการเท่านั้นเพราะคิดว่าควบคุมความต้องการของตัวเองได้ แต่ทว่าในตอนนี้เมื่อถูกปลุกเร้าด้วยนิ้วสากที่เอาแต่บดบี้จุดอ่อนไหวของเธอเช่นนี้ เธอก็ต้องอ่อนไหวเป็นธรรมดา!

น่าอายที่สุด! ทำไมเขาต้องมาทำอะไรอย่างนี้กับเธอด้วย!

เพราะนิลกาฬคว่ำหน้าเธอจึงไม่อาจมองเห็นประกายตาดำมืดของธีรทัศน์ ริมฝีปากได้รูปกดลึกเป็นรอยยิ้มที่ไม่มีใครมองเห็น

สายตาของเขาจดจ้องที่ก้นกลมนุ่มนิ่มของเธอก่อนจะบีบมันเบาๆ ราวกับกลัวว่าหากบีบแรงมันอาจจะเละคามือก็เป็นได้

"ธีอ่านการ์ตูนมา อาการอย่างนี้มันเรียกว่าเงี่ยxหรือเปล่า?"

บ้าที่สุด! การ์ตูนเวรนี่เธอจะเอาไปเผาทิ้งซะ!

ไม่คิดเลยว่าคนอย่างธีรทัศน์จะจดจำเรื่องพวกนี้ได้ดีจนน่าตกใจ แล้วไอ้คำศัพท์ที่ไม่น่าจำก็ดันจำได้ดีเสียเหลือเกิน!

"อ้า~"

นิลกาฬเผลอร้องครางออกมาในตอนที่ปลายนิ้วมือของเขาบดคลึงหนักเบาสลับกันตรงจุดอ่อนไหวภายนอก เธอพยายามจะไม่คล้อยตามกับสิ่งที่เขาทำแต่มันก็ยากจะยับยั้งอารมณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่รู้ว่าร่างกายนี้มันตื่นตัวมากเกินไปหรือเพราะเป็นครั้งแรกที่ถูกสัมผัสเช่นนี้จึงทำให้เธอมีอารมณ์อย่างง่ายดาย

สะโพกมนส่ายไปมาอยู่บนตักธีรทัศน์ ความเสียวแล่นพล่านไปทั้งกายและเพียงไม่นานมวลก้อนความรู้สึกหนึ่งก็ไหลบ่ามารวมตรงท้องน้อย

"คะ คุณธี...นิลเหมือนจะ..."

คำพูดนั้นกลืนหายกลับเข้าไปในลำคอ วินาทีนั้นร่างกายบอบบางพลันเกร็งกระตุกหงึกหงัก นิลกาฬอยากจะอดทนต่อความเสียวให้มากกว่านี้ แต่ช่างน่าเสียดายที่เธอถูกปลุกเร้าไม่ถึงสองนาทีก็เสร็จสมคามือของเขาเสียแล้ว

กว่าจะกลับมาตั้งสติได้ก็ผ่านไปนานนับนาที ความรู้สึกมากมายประดังประเดเข้ามาไม่หยุด เธอรู้สึกสับสนอย่างหนัก แต่มากกว่าความรู้สึกเหล่านั้นคือเธอกำลังโกรธและเมื่อธีรทัศน์ปล่อยมือก็รีบลุกจากตักของเขาก่อนจะมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแดงก่ำ

"หนังสือเวรนี่! อย่าได้คิดที่จะได้อ่านมันเป็นครั้งที่สาม! นิลจะเอาไปเผา!!!"

"...!!!"

ธีรทัศน์ที่เห็นสายตากรุ่นโกรธของนิลกาฬเป็นครั้งแรกเกิดนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เธอรีบสวมใส่กางเกงและคว้าหนังสือการ์ตูนเล่มนั้นเอาไว้ก่อนจะเดินปึ้งปั้งออกจากห้องพร้อมกับปิดประตูกระแทกอย่างแรงจนเขาสะดุ้งตัวโยน

ปั้ง!

"แย่แล้ว โดนพี่นิลโกรธแน่ๆ เลย... "

==================

#เป็นฉันก็โกรธค่ะ นอกจากจะเอาหนังสือไปเผาแล้ว จะเอาก้านมะยมตีให้ตูดลายด้วย! เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง มันเสววว