ลวงรักนางร้าย

บทที่ 9 - วันเกิดคุณย่า [1/2]

เป็นเวลากว่าสองเดือนแล้วที่นิลกาฬอาศัยอยู่เรือนเล็กกับธีรทัศน์แค่สองคน ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาเป็นไปด้วยดี ธีรทัศน์เองก็เหมือนจะมีพัฒนาการสมองที่ดีขึ้นและเชื่อฟังเวลาที่เธอบอกหรือสอนอะไรแก่เขา

ชีวิตของเธอกับเขาเป็นไปอย่างเรียบง่าย แต่ในบางครั้งก็มีบ้างที่เขาหงุดหงิดงุ่นง่านไม่ได้ดั่งใจกับสิ่งที่ทำ

"นิล! ทำไมธีถึงทำแบบนิลไม่ได้!"

ไหมพรมสีครีมและไม้ถักนิตติ้งถูกทิ้งลงบนพื้นอย่างแรง นิลกาฬที่นั่งโซฟาข้างๆ รถเข็นของธีรทัศน์หันมองเขาด้วยสายตาใจเย็น ต่างจากอีกคนที่หายใจฟึดฟัดอย่างคนหงุดหงิดโมโหที่ไม่ว่าจะถักสักกี่ครั้งเขาก็ทำตามแบบในคลิปไม่ได้เสียที ในขณะที่นิลกาฬนั้นถักเสื้อไหมพรมให้เขาได้เป็นตัวๆ

"ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ ไหน...ติดตรงไหนคะ?"

นิลกาฬเป็นฝ่ายเก็บไหมพรมและไม้ถักนิตติ้งจากพื้น เธอก้มมองดูชิ้นงานที่ธีรทัศน์ถักค้างเอาไว้ก่อนหน้านี้ก่อนจะให้เขาชี้ดูว่าตรงไหนที่เขาติดปัญหา

"ธีถักตามแบบไม่ได้! มันยาก!"

ไอแพดเครื่องใหม่ที่นิลกาฬแอบซื้อให้เขาใช้เมื่อเดือนก่อนยังเปิดคลิปหนึ่งค้างไว้ เธอกดย้อนคลิปเพื่อกลับไปดูว่าเจ้าของช่องที่ทำคลิปกำลังถักไหมพรมแบบไหนและเพียงแค่ดูเท่านั้นเธอก็รู้แล้วว่าเขาติดปัญหาอะไร ซึ่งจุดนี้มันยากและค่อนข้างซับซ้อนหน่อยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังสอนเขาอย่างใจเย็น

"มาค่ะ เดี๋ยวนิลสอน"

ธีรทัศน์ดูใจเย็นขึ้นมาทันตาก่อนจะเอียงตัวเข้าหานิลกาฬ เธอให้เขาถือชิ้นงานที่จะถักในขณะที่เธอก็สอนไปด้วย ความใกล้ชิดในตอนที่เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นกายหอมๆ ทำให้ธีรทัศน์อดใจไม่ไหวหอมแก้มนุ่มของเธอฟอดใหญ่หนึ่งที

"คุณธี!"

ถึงนี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหอมแก้มเธอ แต่นิลกาฬก็ยังตกใจอยู่ดี

แรกๆ นิลกาฬก็ห้ามปรามแต่นี่เป็นอีกเรื่องที่เขาไม่เคยฟัง หลังๆ หนักเข้าก็จับเธอจูบเหมือนอย่างตอนนี้ที่ยังไม่ทันจะได้ดุเขาก็จูบปิดปากเธอเสียแล้ว

ธีรทัศน์ไม่ได้รุกล้ำลิ้นเข้ามาในปาก เขาเพียงแค่บดเบียดกลีบปากนุ่มของเธอคล้ายกับดูดเล่นเท่านั้นและก่อนหน้านี้เธอถามว่าเขาไปเรียนรู้อะไรพวกนี้มาจากไหน เขาก็บอกเพียงว่าจำมาจากหนังสือการ์ตูนเล่มนั้น ซึ่งต่อให้มันถูกเผาไปแล้วแต่มันก็ยังคงเป็นหนังสือที่ธีรทัศน์จดจำเนื้อหาในนั้นได้เป็นอย่างดี

กว่าธีรทัศน์จะผละริมฝีปากออกก็ผ่านไปนานนับนาทีและทุกครั้งหลังจากที่จูบกันก็มักจะมีอย่างอื่นตามมาด้วยเสมอ

"นิล...ธีเจ็บจูจู้อีกแล้ว"

ธีรทัศน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับจับมือนิลกาฬทาบทับตรงเป้ากางเกงที่ภายใต้นั้นมีลำกายแข็งขืนที่มันดันสู้มือเธออยู่

เรียกเสียน่ารักว่าจูจู้แต่เธอรู้ดีว่าตัวตนของมันไม่ได้น่ารักตามที่เรียกแม้แต่น้อย แม้เรื่องเช่นนี้จะเกิดขึ้นหลายครั้งแล้วแต่ทุกครั้งนิลกาฬก็ยังไม่ชินเสียที

ธีรทัศน์มักจะเกิดอารมณ์และเป็นเธอเองที่ต้องช่วยเขา ในขณะเดียวกันต่อให้เธอไม่ได้อยากรับความหวังดีจากเขา แต่เขาก็ไม่เคยปล่อยเธอให้เกิดอารมณ์ค้างคาสักครั้งเช่นกัน

แต่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขานั้นมันแค่การออรัลเซ็กซ์เท่านั้น พวกเขายังไม่เคยทำอะไรที่มากไปกว่านี้และครั้งนี้ก็เช่นกัน

"อั่ก!"

น้ำสีขาวขุ่นจากลำกายใหญ่พุ่งเต็มมือนิลกาฬที่ร่างกายยังเกร็งกระตุกเพราะเธอเพิ่งเสร็จสมหมาดๆ เช่นกัน นิ้วของธีรทัศน์ยังอยู่ในช่องทางคับแคบของเธอที่ตอดรัดไม่หยุด

ใบหน้าของธีรทัศน์และริมฝีปากยังเลอะคราบน้ำหวานของเธอบ่งบอกว่าก่อนหน้าเขาทำอะไรให้เธอที่ครั้งนี้เสร็จถึงสองหน

"อีกรอบได้ไหม?"

ธีรทัศน์ผงกหัวขึ้นถามนิลกาฬที่ยันตัวลุกขึ้นคุกเข่ากับเตียงนอน ตำแหน่งส่วนนั้นของเธออยู่ตรงหน้าเขาพอดีเพราะก่อนหน้านี้ทั้งสองคนอยู่ในท่าหกเก้าโดยที่นิลกาฬอ้าขาคร่อมอยู่บนหน้าธีรทัศน์และเขาก็อยู่ด้านล่างเธอ

"พอแล้วค่ะ นิลไม่ไหวแล้ว"

กว่าจะช่วยกันเสร็จก็ผ่านไปนานเกือบชั่วโมงและเธอก็รู้สึกเมื่อยที่ต้องอยู่ในท่าเดิมนานๆ และโชคดีที่เธอกับเขาไม่ได้ทำอะไรกันต่อเพราะมันเฉียดฉิวแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นที่แขกคนหนึ่งจะมาเยือนถึงเรือนเล็กหลังจากที่พวกเขาเพิ่งช่วยกันเสร็จ

นิลกาฬพยายามทำตัวให้เป็นปกติในตอนที่ต้องต้อนรับ ‘สร้อยแพร’ ผู้เป็นภรรยาของมงคลหรือมีศักดิ์เป็นอาสะใภ้ของธีรทัศน์

ปีนี้สร้อยแพรอายุห้าสิบปีแล้วแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังดูแลตัวเองได้ดี หุ่นของเธอผอมบางและมีใบหน้าที่อ่อนกว่าวัยเพราะเข้าคลินิกเสริมความงามเป็นประจำ

"เย็นนี้ที่คฤหาสน์จัดงานเลี้ยงวันเกิดคุณแม่ ทุกคนกำลังยุ่งกับการเตรียมงานอยู่คุณแม่ก็เลยให้อามาบอกธีกับนิลน่ะจ้ะ"

สร้อยแพรเรียกกรองทองว่าคุณแม่ตามสามี เธอได้รับหน้าที่ให้มาบอกหลานชายสามีด้วยตัวเองแม้ว่าตัวเธอจะไม่ได้อยากมาที่นี่ก็ตาม แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งแม่ผัวเธอก็ไม่อาจขัดได้

ธีรทัศน์รับรู้แต่ไม่ได้ตอบกลับอะไร ใบหน้าบึ้งตึงที่แสดงออกอย่างไม่ปิดบังนั้นบ่งบอกว่าเขาไม่อยากร่วมงานวันเกิดของผู้เป็นย่าสักเท่าไหร่ นิลกาฬเห็นสีหน้านั้นของเขาแล้วก็ได้แต่นึกอ่อนใจ แต่เพราะคำว่ามารยาทจึงตกปากรับคำว่าจะไป

"ขอบคุณมากค่ะ เย็นนี้เราจะไปร่วมงานวันเกิดคุณย่านะคะ"

"จ้ะ ถ้าอย่างนั้นอาขอตัวกลับไปช่วยงานที่คฤหาสน์ก่อนนะ"

เมื่อหมดธุระแล้วสร้อยแพรก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ ที่บอกว่าต้องกลับไปช่วยงานที่คฤหาสน์นั้นก็เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้นเพราะความจริงแล้วเธอมีหน้าที่แค่จัดแจงค่าใช้จ่ายก็เท่านั้น ที่เหลือก็ให้แม่บ้านเป็นคนดูแลจัดเตรียมงานแทนเธอก็สิ้นเรื่อง

คล้อยหลังสร้อยแพรเดินออกจากเรือนเล็กไปแล้ว ธีรทัศน์ก็กลับมายุ่มย่ามกับนิลกาฬอีกครั้ง แต่เธอก็หนีไปทำมื้อเที่ยงเสียก่อนจึงทำให้เขาได้แต่ฟึดฟัดอย่างนึกขัดใจ ทว่าก็ไม่ได้ตามไปเร้าหรือให้เธอรำคาญใจเพราะเขาเองก็กลับมาถักนิตติ้งต่อ ตั้งใจว่าจะถักเสื้อให้นิลกาฬเหมือนอย่างที่เธอเคยถักให้เขาใส่หลายตัวแล้ว

==================

#ตอนนี้คุณธีสงบเสงี่ยมหน่อยค่ะเพราะว่าเพิ่งสบายตัวไป 😂