ธีรทัศน์ร้องไห้โวยวายเสียงดังแต่ไม่มีน้ำตา นิลกาฬเห็นเขาเป็นเช่นนั้นก็รีบดึงเข้ามาสวมกอดปลอบประโลมแม้ว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงระส่ำก็ตาม เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาเข้าใจคำว่า ‘รัก’ มากน้อยแค่ไหน แต่เขาก็พูดมันออกมาว่า ‘เรารักกัน’ นั่นไม่เท่ากับว่า...เขาเองก็รู้สึกแบบเดียวกับเธอหรอกหรือ?
"คุณธี คุณธีเข้าใจคำว่าเราเหรอคะ?"
นิลกาฬผละตัวออกเอ่ยถามคนตรงหน้าที่พยักหน้าหงึกหงักทั้งที่น้ำตายังคลอเบ้า สองมือใหญ่กอบกุมบั้นท้ายของเธอและบีบเบาๆ ราวกับว่ามันคือของเล่นที่เขาชื่นชอบ
"เราที่มีนิลกับมีธีแค่สองคน"
ธีรทัศน์ก้มหน้าซบกับบ่าเล็กของนิลกาฬ เขาพรมจูบตามลำคอของเธอแผ่วเบาแต่นั่นกลับทำให้นิลกาฬเกิดรู้สึกแปลกๆ ตรงท้องน้อยขึ้นมา ยิ่งถูกบีบบั้นท้ายก็เหมือนเธอกำลังถูกปลุกเร้าอย่างไรอย่างนั้น
"เรารักกัน ธีรักนิลแล้วนิลก็รักธี"
ถ้อยคำนั้นที่เอ่ยกระซิบริมใบหูทำเอาใจดวงน้อยยิ่งเต้นแรงระส่ำ นิลกาฬหน้าแดงอย่า
