ลวงรักนางร้าย

บทที่ 9 - วันเกิดคุณย่า [2/2]

งานเลี้ยงวันเกิดของกรองทองไม่ได้มีอะไรหวือหวา วันนี้อายุของเธอเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปี เป็นหญิงชราวัยเจ็ดสิบหกแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังแข็งแรงดี

เหล่าบรรดาลูกหลานต่างก็อวยพรวันเกิดให้กับกรองทองก่อนจะนั่งทานมื้อค่ำกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันในรอบหลายเดือน

ไม่สิ ต้องบอกว่าปกติแล้วทุกคนในคฤหาสน์ทานข้าวพร้อมกันอยู่แล้ว ยกเว้นก็แต่ธีรทัศน์กับนิลกาฬเพียงสองคนเท่านั้นที่ไม่ได้ร่วมทานข้าวกับทุกคนเพราะแยกตัวออกไปอยู่ที่เรือนเล็ก ฉะนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกของนิลกาฬที่ได้ร่วมโต๊ะพร้อมกับทุกคน

กรองทองนั่งหัวโต๊ะอาหาร ทางขวามือของเธอคือมงคลและสร้อยแพร ในขณะที่ทางซ้ายมือคือเหล่าหลานๆ อย่างพัสกร พัสตรา ธีรทัศน์และนิลกาฬ

เห็นได้ชัดว่าลำดับความสำคัญของธีรทัศน์นั้นรั้งท้ายทั้งที่เมื่อหลายปีก่อนเขาเป็นฝ่ายนั่งเกือบหัวโต๊ะแท้ๆ แต่ทว่าหลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้นเกิดขึ้นตำแหน่งที่นั่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ธีรทัศน์ที่มีอายุสมองเพียงแค่ห้าขวบไม่ได้ร้องโวยวายกับการเปลี่ยนแปลงนี้ เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเคยนั่งที่ตรงไหนมาก่อน ในเมื่อกรองทองบอกให้เขานั่งท้ายสุดเขาก็นั่งอย่างว่าง่าย

มื้อค่ำเป็นไปอย่างเรียบร้อยและผ่านพ้นไปด้วยดีแม้ว่าลูกพี่ลูกน้องอย่างพัสกรและพัสตรามักจะพูดกระทบกระเทียบธีรทัศน์อยู่หลายครั้ง แต่เมื่อถูกกรองทองดุสองพี่น้องก็ยอมหุบปากเงียบแม้จะรู้สึกไม่พอใจก็ตาม

"เอาล่ะๆ ตามสบายเลยนะ คนแก่อย่างฉันจะขึ้นห้องนอนพักผ่อนแล้วล่ะ"

กรองทองขยับตัวลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเมื่อเห็นว่าเป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว ปกติแล้วเธอเป็นคนเข้านอนเร็วแต่วันนี้คือวันพิเศษจึงอยู่ดึกหน่อยและตอนนี้ก็ทนง่วงนอนไม่ไหวแล้วจึงขอตัวขึ้นไปนอนพักผ่อนโดยปล่อยให้คนที่เหลืออยู่ต่อ แต่ไม่นานมงคลที่เมาแล้วก็ขอขึ้นห้องเช่นกันโดยมีสร้อยแพรตามไปดูแล

นิลกาฬเห็นว่าพวกผู้ใหญ่ไปพักผ่อนกันหมดแล้ว เธอก็คิดว่าจะพาธีรทัศน์กลับเรือนเล็กเช่นกัน แต่ธีรทัศน์ก็บอกกับเธอว่าเขาหิวอีกแล้วและอยากกินเค้กวันเกิดกรองทอง ซึ่งมันเหลืออยู่แต่ถูกแช่เก็บไว้ในตู้เย็นเพราะเป็นเค้กไอติม

"ถ้าอย่างนั้นก็รอแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวนิลไปเอาให้ค่ะ"

แม่บ้านที่เคยอยู่รับใช้กลับไปตั้งแต่สามทุ่มแล้ว เพราะอย่างนั้นตอนนี้ในคฤหาสน์จึงไม่มีใครอยู่ นิลกาฬเห็นว่าการไปตัดเค้กเองไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรจึงไปทำด้วยตัวเองในครัว ในขณะที่ปล่อยธีรทัศน์ให้นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารร่วมกับพัสกรและพัสตรา

สองพี่น้องดื่มไวน์ไปไม่น้อยเลย พวกเขาหน้าแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และในตอนนั้นเองที่พัสกรเกิดนึกสนุกขึ้นมาเมื่อเห็นว่านิลกาฬไม่อยู่แล้ว

"นี่ไอ้เอ๋อ แกอยากลองดื่มน้ำผลไม้ดูไหม?"

ธีรทัศน์ที่กำลังนั่งหมุนของเล่นอย่างรูบิกอยู่เงยหน้าขึ้นมองพัสกรที่ยื่นแก้วใบหนึ่งมาให้ ในแก้วคือน้ำสีแดงซึ่งเขาเห็นว่าก่อนหน้านี้ทุกคนก็ดื่ม แม้กระทั่งนิลกาฬก็ดื่มเช่นกันแม้จะไม่มากก็ตาม

สายตาที่มองแก้วในมือพัสกรด้วยความสงสัยนั้นทำให้สองพี่น้องเหยียดยิ้มมาดร้ายออกมา

ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยเอาหนังสือการ์ตูนโป๊ให้ธีรทัศน์อ่าน แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่ดูว่าหลังจากที่อีกฝ่ายอ่านไปแล้วเกิดอะไรขึ้นเพราะตอนนั้นรีบไปส่งพัสตราถ่ายแบบ แต่ครั้งนี้พวกเขาจะอยู่ดูว่าหลังจากที่ธีรทัศน์ดื่มไวน์แก้วนี้ไปแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

เพียงแค่คิดเท่านั้นสองพี่น้องต่างก็หันไปหัวเราะคิกคักใส่กันอย่างขำขัน

"กินสิ อร่อยนะ อร่อยกว่าน้ำส้มโง่ๆ ที่แกกินนั่นอีก"

พัสตรายื่นแก้วแกว่งไปมาตรงหน้าธีรทัศน์ที่มองตาเป็นประกาย เขากำลังจะยื่นมือไปคว้าทว่าใครอีกคนก็มือไวมากกว่า

"คุณธีดื่มไวน์ไม่ได้นะคะ"

นิลกาฬวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ เธอหลุบตามองธีรทัศน์ที่กะพริบตามองเธอปริบๆ อย่างไร้เดียงสาก่อนจะเลื่อนสายตามองสองพี่น้องอย่างพัสกรและพัสตราที่จิ้ปากอย่างนึกขัดใจที่ถูกขัดจังหวะ

ยัยอัปลักษณ์นี่ขัดความสุขของพวกเขาจริงๆ

"จะเป็นไรไป เมื่อก่อนไอ้เออะ... " พัสกรยั้งปากได้ทันเมื่อเกือบจะเรียกธีรทัศน์ว่า 'ไ*****อ' ต่อหน้านิลกาฬก่อนจะเปลี่ยนสรรพนามที่เรียกอีกครั้ง

"เมื่อก่อนพี่ธีก็ดื่มไวน์ออกจะบ่อย แค่ให้เขาลองดื่มนิดๆ หน่อยๆ จะเป็นอะไรไป"

พัสกรเอ่ยผสมโรงกับน้องสาวอย่างเห็นด้วย "อย่าทำตัวเสียมารยาทไปหน่อยเลยน่า ให้เขาดื่มแค่นิดเดียวเอง"

นิลกาฬเหลือบตามองแก้วไวน์ตรงหน้าก่อนจะคว้ามาถือไว้ สายตามองสองพี่น้องด้วยแววตาเรียบนิ่งก่อนจะเอ่ยรับ ‘มารยาท’ นั้นแทนธีรทัศน์เพราะเธอไม่อยากทำตัวมีปัญหากับคนในคฤหาสน์

ตราบใดที่ธีรทัศน์ยังไม่หายป่วย เธอจะมีปัญหากับใครไม่ได้ทั้งนั้นเพราะรู้ตัวเองดีว่ายังไม่สามารถปกป้องเขาได้อย่างเต็มที่เพราะเธอไม่ได้มีอำนาจเท่าคนในครอบครัวอินทรเวศม์

"ถ้าอย่างนั้นนิลขอดื่มแทนก็แล้วกัน"

พูดจบเพียงเท่านั้นเธอก็กระดกดื่มไวน์แก้วนั้นจนหมดในรวดเดียวก่อนจะวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ นิลกาฬเลิกคิ้วขึ้นมองสองพี่น้องที่ตกอยู่ในอาการนิ่งอึ้ง พวกเขาหันมองหน้ากันเองพลันสีหน้าเปลี่ยนเป็นเลิ่กลั่กเมื่อแผนที่วางเอาไว้อย่างนึกสนุกไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด

"ฉะ ฉันขึ้นห้องไปนอนก่อนดีกว่า" พัสกรรีบเดินหนีขึ้นห้องนอนตัวเอง ในขณะที่พัสตราก็รีบเดินตามพี่ชายไปเช่นกัน

"พี่กรรอตราด้วย! "

"..."

นิลกาฬหลับตาลงข่มอารมณ์กรุ่นโกรธที่เกิดขึ้น เมื่อกี้ถ้าหากเธอมาช้ากว่านี้อีกนิดเดียวธีรทัศน์คงถูกกลั่นแกล้งให้ดื่มไวน์อย่างแน่นอน

ในเมื่อสองพี่น้องหนีขึ้นห้องไปแล้ว นิลกาฬจึงคิดว่าเธอกับธีรทัศน์ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อเช่นกัน

"คุณธีจะกินเค้กก่อนกลับไหมคะ? หรืออยากกลับเลย"

นิลกาฬเอ่ยถามธีรทัศน์ที่ส่ายหน้าปฏิเสธ เขาสังเกตเห็นว่าใบหน้าของเธอเริ่มแดงระเรื่อแล้วแต่เธอยังดูปกติดีไม่เหมือนคนที่เมาสักเท่าไหร่

"ถ้าอย่างนั้นก็กลับกันดีกว่าค่ะ"

นิลกาฬดื่มไวน์แค่แก้วเดียวเท่านั้นและแก้วที่สองก็เพิ่งดื่มไปเพราะอย่างนั้นจึงยังไม่เมา แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าหน้าร้อนๆ ขึ้นมานิดหน่อยทว่าก็ยังมีสติมากพอที่จะขับรถกอล์ฟพาธีรทัศน์กลับเรือนเล็กได้

"คืนนี้อากาศร้อนนะคะ คุณธีว่าไหม?"

เมื่อเปิดประตูเรือนเล็กเข้ามานิลกาฬก็บ่นเบาๆ เธอหันมาถามธีรทัศน์ที่ไม่ได้รู้สึกว่าร้อนอะไรเลย กลับกันอากาศในตอนนี้เย็นสบายด้วยซ้ำ อย่างที่รู้ว่ายิ่งดึกที่นี่ก็จะยิ่งเย็น

"ไม่ร้อน"

"อ่า สงสัยอาการเมาเริ่มออกฤทธิ์แล้วมั้งคะ?"

นอกจากจะเริ่มเมาแล้ว สายตาของเธอก็เริ่มพร่าเบลออีกต่างหาก แต่ด้วยความที่รู้สึกร้อนจึงคิดว่าจะอาบน้ำก่อนและค่อยนอน

นิลกาฬเดินเข้าห้องน้ำและจัดการเปิดน้ำลงอ่างอาบน้ำ เธอคิดว่าจะแช่น้ำคลายร้อนสักพักหนึ่งแต่ทว่าอยู่ในน้ำนานกว่าสิบนาทีแล้วก็ยังไม่รู้สึกคลายร้อนเลย มีแต่จะยิ่งร้อนมากกว่าเดิมและตอนนั้นเองเธอก็เผลอหลับไป...

=============

#น้องกลัวพี่ถูกแกล้งก็เลยออกตัวแทน แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง!