หลายวันต่อมา..........
แล้วงานศพมันก็เกิดในบ้านขึ้นอีกครั้ง งานศพที่ไม่มีใครอยากจะให้เกิด วันนี้เป็นวันฝังอาอี้แล้ว การจากไปของอาอี้มันเป็นเหมือนจุดดาวน์สุดของอารมณ์ฉัน ฉันต้องเดินอยู่ในบ้าน ที่ครอบครัวของฉันพยายามจะเป็นเจ้าของ ทั้งที่ไม่ใช่ของตัวเองเลย ไร้ซึ่งอาอี้ฉันก็ไร้การปกป้อง
"เอาออกไปเผาให้หมดนา อาฮัวจะได้มีเสื้อผ้าใส่บนสวรรค์อ่า"
"ป๊าจะทำอะไร!!!! ศพอี้ยังไม่ได้ฝังด้วยซ้ำ" ฉันท้วงคนที่ให้เด็กๆ ในบ้านขนเสื้อผ้าของอาอี้ออกมา
"อาลี่ ไม่อยากให้อาอี้ลื้อมีเสื้อผ้าสวยๆ ใส่หรือไง ส่วนเรื่องอี้ลื้อ ทางอาหลงก็บอกแล้วไงจะจัดการให้ทุกอย่าง ลื้อก็หาผัวดีๆ แบบนี้สักคนได้แล้วนา น้องชายอาหลงก็ยังไม่ได้แต่งงานนี่ ลื้อไม่ลองไปทำความรู้จักดู ดูแลกาสิโนของไป๋กรุ๊ป สบาย รวยไปทั้งชาติ"
ฉันไม่คิดไม่ฝัน ว่าประโยคแบบนี้จะออกมาจากปากคนเป็นพ่อ ฉันรีบคว้ากระเป๋าออกจากบ้าน แล้วให้คนขับรถยิงตรงไปที่สุสานท
