‘’Ben sana mecburum bilemezsin,
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin’’
‘’Şirin!’’ diye bağırdı uykulu Nihat Çetin. Kapısına bir omzuyla yaslanan, şiiri yarıda kesilmiş Akın ona tatlı tatlı aşık gibi bakmaktaydı. Şirin erkek arkadaşının arkasından yan tarafına doğru güya mahcup bir şekilde öne çıkıp ‘’Günaydııın!’’ diye cıvıldadı.
‘’Şirin!’’ diye tekrar etti sabrı tükenmiş bir şekilde pijamasıyla dikilen Nihat Çetin. ‘’Bana açıklar mısın? Neden sevgilin olacak adam sabahın yedisinde bana aşk şiiri okuyor?’’
‘’Açıkçası hiçbir fikrim yok. Biz buraya seninle kahvaltı yapmaya gelmiştik. Bir şey konuşacaktık da…’’ dedi Şirin. O da Akın’a soru işareti dolu gözlerle bakıyordu.
Akın gülerek kendini savundu. ‘’Bana onunla arkadaş olmaya ç
