สายลมยามดึกพัดกรรโชกแรงอยู่ภายนอก ทำให้หน้าต่างไม้เก่าๆ ของบ้านเช่าในย่านสลัมส่งเสียงดัง กุกกัก... กุกกัก... เป็นจังหวะที่ฟังดูวังเวง แต่ภายในห้องนอนเล็กๆ ที่ส่องสว่างด้วยแสงไฟสีส้มจากหลอดไส้ทังสเตนเพียงดวงเดียวนั้น กลับอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสงบและมุ่งมั่น
เหวินซู่ชิง นั่งคุกเข่าอยู่หน้าหีบไม้เก่าคร่ำคร่าใบหนึ่ง หีบใบนี้ทำจากไม้การบูรซึ่งมีคุณสมบัติพิเศษในการป้องกันแมลงและเชื้อรา กลิ่นหอมเย็นๆ ของไม้การบูรลอยเตะจมูกทันทีที่เธอเปิดฝาหีบออก มันคือกลิ่นของอดีต กลิ่นของความทรงจำที่เจ้าของร่างเดิมเก็บซ่อนเอาไว้
ในวันพรุ่งนี้ คือวันงาน Sandon Energy Innovation Expo งานใหญ่ระดับมณฑลที่เธอได้รับเชิญให้ไปร่วมงานในฐานะพนักงานเสิร์ฟน้ำ
ซู่ชิงรู้ดีว่า สนามรบในวันพรุ่งนี้ไม่ใช่แค่การวัดกันด้วยมันสมองหรือสูตรเคมี แต่เป็นสงครามจิตวิทยาและสงครามภาพลักษณ์
"ถ้าจะไปเหยียบจมูกเสือ... ก็ต้องแต่งตัวให้
