ณ คฤหาสน์ตระกูลหนานกงที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาชานเมืองจือปั๋ว ความเงียบสงบอันหรูหราที่เคยปกคลุมสถานที่แห่งนี้ถูกฉีกกระชากจนขาดสะบั้นด้วยเสียงกรีดร้องที่โหยหวนและเสียงการทำลายล้างที่ดังกึกก้องราวกับเกิดจลาจลภายใน
เพล้ง! โครม! ปัง!
แจกันลายครามสมัยราชวงศ์ชิงราคาประเมินค่าไม่ได้ ถูกคว้าขึ้นมาทุ่มลงกับพื้นหินอ่อนจนแตกกระจายกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยนับพันชิ้น ตามมาด้วยโคมไฟระย้าคริสตัลนำเข้าจากฝรั่งเศสที่ถูกกระชากจนร่วงลงมากระแทกโต๊ะไม้สักเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ภายในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง บัดนี้สภาพไม่ต่างอะไรกับสมรภูมิรบ หนานกงหลาน คุณหนูผู้สูงส่งและเย่อหยิ่ง กำลังตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์แบบ นางเดินโซซัดโซเซไปรอบห้องด้วยลมหายใจที่หอบถี่ ใบหน้าที่เคยงดงามและแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีต บัดนี้บิดเบี้ยวจนน่าเกลียดน่ากลัว ดวงตาแดงก่ำปูดโปน เส้นผมที่เคยเกล้าเป็นมวย
