บ่ายวันเสาร์กลางเดือนตุลาคม แสงแดดสีทองของฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องผ่านประตูกระจกหน้าร้านซู่ชิงคลีนเข้ามาตกกระทบพื้นกระเบื้องยางจนเกิดเงาสะท้อนวูบวาบ บรรยากาศภายในร้านตึกแถวสองคูหานั้นคึกคักและอึกทึกยิ่งกว่าตลาดสดเสียอีก กลิ่นหอมสดชื่นของมะกรูดและสะเดาจากแชมพูสูตรใหม่ ลอยอบอวลผสมผสานกับกลิ่นสะอาดของครีมล้างมือ สร้างเอกลักษณ์ทางกลิ่นที่ทำให้ลูกค้าจดจำและรู้สึกผ่อนคลายเมื่อก้าวเข้ามา
แต่สำหรับ ซู่ชิง ในเวลานี้ ความผ่อนคลายคือสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง เธอเปรียบเสมือนกัปตันเรือที่กำลังฝ่าพายุแห่งความต้องการซื้อที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน ลูกค้ากลุ่มแม่บ้านจากทั่วสารทิศ ทั้งในเมืองจือปั๋วและต่างอำเภอ ต่างแห่แหนกันมาจับจองแชมพูสมุนไพรที่กำลังเป็นที่กล่าวขวัญปากต่อปาก
"เจ๊เหวิน! ขอแชมพู 3 ขวด! เอาแบบที่มีฉลากรูปมะกรูดนะ!"
"น้องซู่ชิง! ครีมล้างมือของพี่ได้หรือยัง? พี่มารอตั้งนานแล้วนะ!"
"ขอโทษนะคะ! มี
