เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในตึกอำนวยการของโรงกลั่นน้ำมันเกาเกิงดูคึกคักและวุ่นวายตามปกติของวันทำงาน เสียงโทรศัพท์ดังระงม เสียงพิมพ์ดีดรัวเร็ว และเสียงฝีเท้าของพนักงานที่เดินขวักไขว่สร้างมลภาวะทางเสียงที่คุ้นชิน แต่ทว่า ท่ามกลางความโกลาหลนั้น มีบุคคลหนึ่งที่เดินฝ่ากระแสผู้คนมาด้วยท่วงท่าที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
เกาเยว่หมิง ในชุดสูททำงานดีไซน์หรูหราสีแดงเลือดนก ตัดเย็บจากผ้าไหมอิตาลีที่ขับเน้นรูปร่างและผิวพรรณให้ดูโดดเด่น รองเท้าส้นสูงหัวแหลมสีดำกระทบพื้นหินขัดดัง ตึก... ตึก... ตึก... เป็นจังหวะที่มั่นคงและเต็มไปด้วยความมั่นใจที่เอ่อล้นจนแทบจะระเบิดออกมา
ในอ้อมแขนของเธอ กอดสมุดบันทึกปกแข็งสีน้ำเงินเข้มเล่มใหม่เอี่ยมเอาไว้แน่นราวกับมันเป็นกล่องดวงใจ สมุดเล่มนี้ไม่ใช่สมุดธรรมดา แต่มันคือผลพวงจากการอดหลับอดนอนเมื่อคืนนี้ ที่เธอต้องนั่งหลังขดหลังแข็งคัดลอกเนื้อหาทั้งหมดจากสมุดปกหนังสีดำขอ
