บ่ายวันนั้น ณ กองบัญชาการทหารมณฑลจือปั๋ว บรรยากาศที่เคยเคร่งครัดและเต็มไปด้วยระเบียบวินัยกลับต้องหยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน เมื่อ เจียงมู่หยาง ผู้บัญชาการสูงสุดที่ขึ้นชื่อเรื่องความบ้างานและความตรงต่อเวลา ตัดสินใจกระทำการที่ไม่มีใครคาดคิด
"ยกเลิกนัดหมายทั้งหมดของบ่ายวันนี้" เจียงมู่หยางสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดขณะกวาดเอกสารราชการลงลิ้นชัก
"การประชุมกับคณะกรรมการพรรค... การตรวจพลสวนสนาม... และนัดทานข้าวกับนายกเทศมนตรี... เลื่อนออกไปให้หมด"
"ตะ... แต่ท่านครับ ท่านนายกฯ มารอแล้วนะครับ" เลขานุการหน้าห้องพยายามท้วงด้วยความตื่นตระหนก
"บอกเขาว่าฉันป่วย... หรือตายไปแล้วก็ได้!" เจียงมู่หยางตอบกลับโดยไม่หันมามอง เขาคว้ากุญแจรถจากลิ้นชัก แล้วเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้เลขาฯ ยืนอ้าปากค้างอยู่เบื้องหลัง
เจียงมู่หยางไม่ได้มุ่งหน้าไปที่รถจี๊ปทหาร Beijing BJ212 คันใหญ่ที่ติดตราสัญลักษณ์กองท
