ภายในห้องโดยสารของรถยนต์ Shanghai SH760A สีดำที่จอดซุ่มอยู่อย่างเงียบเชียบ อากาศที่เคยหมุนวนด้วยความโศกเศร้าและความละอายใจของ เจียงมู่หยาง พลันหยุดนิ่งลงในชั่วพริบตา เมื่อภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าผ่านกระจกกันลมได้แปรเปลี่ยนจากความโหดร้ายทางวาจา ไปสู่การคุกคามทางร่างกายที่ไม่อาจให้อภัยได้
วินาทีที่เจียงมู่หยางเห็นเจ้าอ้วนหรือเด็กชายตุนตุน ยกเท้าขวาขึ้นสูงเหนือศีรษะของอาอวี๋ที่กำลังนั่งคุดคู้กอดเข่าด้วยความหวาดกลัว เจตนาที่จะทำร้ายลูกสาวของเขาฉายชัดอยู่ในท่าทางนั้น...
เปรี้ยะ!
เสียงของเส้นความอดทนเส้นสุดท้ายในจิตใจของเจียงมู่หยางขาดผึงลงดังสนั่นก้องในโสตประสาท ราวกับสายเคเบิลสะพานแขวนที่รับน้ำหนักเกินพิกัดจนระเบิดออก
ความละอายใจ? ความกลัวลูกไม่ยอมรับ? กฎระเบียบทางทหาร? สถานะทางสังคม?
ทุกอย่างถูกเปลวเพลิงแห่งโทสะผาไหม้จนเป็นจุณในเสี้ยววินาที
สัญชาตญาณความเป็นพ่อและสัญชาตญาณดิบของนักล่าที่ห
