เช้าวันที่สองของการทำงานในฐานะผู้ช่วยทั่วไปของโรงกลั่นน้ำมันเกาเกิง ซู่ชิงในชุดยูนิฟอร์มสีเทาหม่นที่เริ่มมีคราบน้ำมันและฝุ่นเกาะตามชายแขนเสื้อ กำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาดท่อส่งน้ำมันดิบขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 นิ้ว ในโซน C ซึ่งเป็นสถานีสูบถ่ายน้ำมันดิบ
บรรยากาศในโซนนี้เต็มไปด้วยความร้อนระอุจากเครื่องจักรและกลิ่นฉุนกึกของไฮโดรคาร์บอน เสียงเครื่องปั๊มน้ำมันขนาดมหึมาจำนวน 4 เครื่องทำงานพร้อมกัน ส่งเสียงดังกระหึ่ม ครืน... ครืน... ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังคำรามด้วยความเจ็บปวด พื้นคอนกรีตสั่นสะเทือนเบาๆ ตามจังหวะการหมุนของเพลาเครื่องจักร
ซู่ชิงใช้ผ้าขี้ริ้วชุบน้ำยาขจัดคราบ บรรจงเช็ดถูวาล์วและหน้าแปลนท่ออย่างขยันขันแข็ง แต่ในขณะที่มือทำงาน หูของเธอกลับทำหน้าที่เป็นเครื่องวิเคราะห์เสียงโดยอัตโนมัติ
"เสียงผิดปกติ..." ซู่ชิงขมวดคิ้วภายใต้หน้ากากผ้า
ท่ามกลางเสียงเครื่องจักรที่ดังระงม หูที่ผ่านกา
