การก้าวเท้ากลับเข้ามาในห้องควบคุมกลางของโรงกลั่นน้ำมันเกาเกิงในเวลานี้ เปรียบเสมือนการเดินเข้าสู่ปากปล่องภูเขาไฟที่กำลังปะทุ บรรยากาศภายในห้องที่เคยเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเตาอบขนาดมหึมา อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากความร้อนแผ่รังสี จากหอกลั่นด้านนอกที่ทะลุผ่านผนังคอนกรีตเข้ามา ผสมผสานกับความร้อนจากตู้ควบคุมไฟฟ้าที่ทำงานเกินกำลังจนสายไฟเริ่มไหม้
กลิ่นเหม็นไหม้ของฉนวนพลาสติกและกลิ่นฉุนกึกของไอระเหยสารเคมีที่ซึมเข้ามาตามช่องระบายอากาศ อบอวลไปทั่วห้องจนทำให้หายใจลำบาก ซู่ชิงต้องใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนเก่ามัดปิดจมูกและปากให้แน่นขึ้นอีกชั้น เพื่อกรองอนุภาคอันตรายที่อาจทำให้หมดสติได้
แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าความร้อนคือเสียง
เสียงเครื่องจักรกลนับร้อยตัวที่กำลังทำงานผิดปกติประสานเสียงกันเป็นซิมโฟนีแห่งความตาย เสียงหวีดหวิวของไอน้ำแรงดันสูงที่รั่วไหลดังบาดหู ว
