แสงแดดยามสายของเมืองจือปั๋วสาดส่องลงมาบนถนนลูกรังที่เต็มไปด้วยฝุ่นผง เป็นสัญญาณบอกเวลาเริ่มงานของเหล่ากรรมาชีพ ซู่ชิงยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานเล็กที่ร้าวเป็นรอยยาวในห้องเช่า เธอสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย เสื้อเชิ้ตตัวเก่งถูกรีดจนเรียบกริบด้วยเตารีดถ่านโบราณที่ขอยืมมาจากป้าจาง แม้เนื้อผ้าจะเก่าซีดจนแทบมองไม่เห็นสีเดิม แต่ความสะอาดสะอ้านและความประณีตในการแต่งกายคือเกราะป้องกันชั้นแรกที่เธอสร้างขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความยากจน
บนโต๊ะไม้เก่าๆ มีตะกร้าสานไม้ไผ่ใบย่อมวางอยู่ ภายในบรรจุขวดแก้วและกระปุกพลาสติกหลากรูปทรงจำนวน 10 ใบที่อัดแน่นไปด้วยครีมล้างมือขจัดคราบสูตรพิเศษ ซู่ชิงหยิบผ้าขาวบางสะอาดๆ มาคลุมปิดปากตะกร้าไว้อย่างมิดชิด เพื่อป้องกันฝุ่นละอองและเพื่อสร้างความน่าค้นหาให้กับสินค้าภายใน การนำเสนอ คือหัวใจสำคัญของการตลาด ไม่ว่าสินค้านั้นจะวางขายในห้างหรูหรือข้างถนน
"แม่จ๋า... หน
