แสงแดดยามบ่ายของเมืองจือปั๋วแผดเผาลงบนหลังคาสังกะสีของอู่เฮงหลิวจนเกิดไอร้อนระอุเต้นระริกเหนือพื้นคอนกรีต เสียงเครื่องลมยิงน็อตล้อดัง ปัง! ปัง! ปัง! สลับกับเสียงเคาะเหล็ก เป็นท่วงทำนองแห่งอุตสาหกรรมที่คุ้นหูในย่านนี้ แต่วันนี้บรรยากาศในอู่ดูคึกคักเป็นพิเศษ เพราะเป็นวันส่งของ
ซู่ชิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่เพิ่งตัดใจซื้อใหม่จากกำไรก้อนแรก เข็นรถสามล้อรับจ้างคันเล็กๆ เข้ามาจอดที่หน้าร้าน บนรถนั้นบรรจุลังกระดาษลูกฟูกที่เรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ภายในอัดแน่นไปด้วยกระปุกครีมล้างมือซู่ชิงคลีน โฉมใหม่ที่ติดสติ๊กเกอร์สีน้ำเงินเข้มดูเป็นมาตรฐานสากล
"เถ้าแก่หลิว! ของมาส่งแล้วค่ะ!" ซู่ชิงตะโกนเรียกด้วยน้ำเสียงสดใส ปาดเหงื่อที่หน้าผากเล็กน้อย
เถ้าแก่หลิวที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่ใต้ท้องรถสิบล้อ รีบมุดออกมาทันที ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำมันฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นคู่ค้าคนสำคัญ
"โอ้! น้องสาวคนเก่งมาแล้ว
