ณ ห้องวีไอพีชั้นสองของภัตตาคารมังกรทองที่หรูหราที่สุดในเมืองจือปั๋ว บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยพัดลมเพดานใบใหญ่ที่หมุนวนอย่างเชื่องช้า สวนทางกับอุณหภูมิภายนอกที่ร้อนระอุ กลิ่นหอมของชาชั้นดีและควันจากกำยานไม้กฤษณาลอยอ้อยอิ่ง สร้างความรู้สึกผ่อนคลายและเหนือระดับให้กับผู้ที่อยู่ภายใน
หนานกงหลาน สตรีผู้ทรงอิทธิพลจากตระกูเก่าแก่ นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้สักแกะสลักลวดลายมังกร นางสวมชุดกี่เพ้าสีแดงเลือดนกที่ตัดเย็บด้วยผ้าไหมซูโจวราคาแพงระยับ ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดเหยียดยิ้มอย่างพึงพอใจ ขณะทอดสายตามองลงไปยังจัตุรัสกลางตลาดเบื้องล่างผ่านบานหน้าต่างกระจกใส
เบื้องหน้าของนาง มีชายสองคนยืนก้มหน้าประสานมืออย่างนอบน้อม คนหนึ่งคือลูกน้องคนสนิท ส่วนอีกคนเป็นชายวัยกลางคนสวมหมวกเบเร่ต์ สะพายกล้องถ่ายรูปตัวใหญ่รุ่นเก่าที่มีแฟลชหลอดไฟดวงโต
"เตรียมการพร้อมหรือยัง?" หนานกงหลานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเ
