ฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุด เสียงฟ้าร้องก้องสะท้อนเข้ามาในห้องนอนอันเงียบสงัด แสงวาบจากฟ้าแลบสาดผ่านม่านสีครีม
เผยให้เห็นภาพชายร่างสูงในชุดเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ด มาร์ค—มาเฟียหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาคมเข้ม กำลังทอดสายตามองหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างกายด้วยแววตาที่ผสมทั้งความอ่อนโยนและความปรารถนา
ลิปดานอนนิ่ง ใจเต้นแรงราวจะหลุดออกมาจากอก ความใกล้ชิดของเขาทำให้ลมหายใจของเธอสั่นระรัว กลิ่นน้ำหอมของมาร์คเจือปนกับกลิ่นฝนที่ลอยเข้ามาจากหน้าต่าง ทำให้บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความเร่าร้อนแต่แฝงความละเมียดละไม
“ผมรักคุณนะอย่ากลัว”
เขากระซิบหลังจากจูบที่หน้าผากของเธอเมื่อครู่ เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าใกล้เธอ ขบเม้มริมฝีปากเธอทั้งบนล่างอย่างหยอกล้อ ให้เธอดูผ่อนคลาย ลิปดาหลับตาปี๋กำผ้าปูแน่นหายใจถี่
เขาหัวเราะในลำคอ
“ถ้าคุณจะกลัวขนาดนี้คืนนี้ผมต้องยอมถอยรึเปล่าเนี่ย”
เขากระซิบ ทำให้เธอลืมตาขึ้นมา จังหวะนั้นเขากดจูบท
