“คุณไม่เข้าใจ… ฉันกลัว ฉันไม่อยากเจ็บไปมากกว่านี้ คุณเป็นมาเฟีย คุณมีผู้หญิงมากมาย…ฉันไม่อยากเป็นแค่คนที่ถูกดึงเข้าไปในโลกของคุณเพียงเพื่อความต้องการเรื่องอย่างว่า โดยไม่มีความผูกพันแห่งรัก แล้ววันหนึ่งฉันก็ถูกทิ้งไป
ลิปดาพูดพร้อมถอนหายใจ
วันนี้แค่คุณต้องการฉัน คุณก็พูดให้สวยหรูแค่ไหนก็ได้ แต่หากวันหนึ่งคนเบื่อ ฉันก็แค่ของเล่นดี ๆ ของคุณนั้นเอง”
คำพูดนั้นทำเอามาร์คเหมือนถูกมีดกรีดลงกลางอก เขาก้มหน้าลงแนบหน้าผากกับเธอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหนักแน่น
“ผมสาบานได้ ผมตกหลุมรักคุณตั้งแต่ครั้งแรก และผมก็พร้อมทำทุกอย่างให้คุณมาเป็นของผม แต่ไม่ใช่เป็นการถูกใจแค่ครั้งคราว แต่มันคือความรัก ความรักของผู้ชายคนหนึ่งที่มีต่อผู้หญิงสุดหัวใจ ...ผมรักคุณจริง ๆ นะ”
ลิปดากัดริมฝีปาก น้ำตาเอ่อคลอจนภาพตรงหน้าเบลอไปหมด เธอสับสนระหว่างความกลัวกับความรู้สึกที่ซ่อนมาตลอด
“แล้วทำไม…ต้องเป็นฉัน?”
มาร์คหัวเราะแผ
