แสงยามเช้าสาดลอดผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อนเข้ามาในห้องนอน เสียงนกร้องแผ่วเบาแทบกลืนไปกับลมหายใจแผ่วช้า
แก้มบุ๋มค่อย ๆ ขยับตัว ผ้าห่มที่คลุมกายเลื่อนหล่นลงเล็กน้อยเมื่อเธอขยับแขนขึ้นบังแสงที่ส่องเข้ามา
ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ลืมขึ้น และสิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องของเธอ แต่เป็นเพดานแปลกตา ไม่ใช่คอนโดของตัวเองแน่นอน
เธอขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนจะหันหน้าไปอีกด้าน แล้วหัวใจเธอก็แทบหยุดเต้นเมื่อเห็นว่า...
เธอกำลังอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มร่างสูงที่นอนหลับสนิทอยู่ข้างกัน
เธอมองเพียงอกกว้างของเขาขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ กลิ่นสบู่อ่อน ๆ และกลิ่นกายของเขาอบอวลอยู่รอบตัวจนเธอแทบหายใจไม่ทั่วท้อง แก้มบุ๋มมองลงไปที่อกเปลือยของเขา เห็นกล้ามเนื้อแน่นได้รูปจนเธอเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว
“ขาวแน่น... ซิกแพคแบบนี้คงต้องมีรางวัล”
เธอพึมพำกับตัวเองแผ่วเบา ก่อนจะชะงักเมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป
ทันใดที่เธอ
