กริชรีบเปิดประตูห้องทันทีด้วยความหงุดหงิด เขาคาดหวังว่าคงเป็นเลขาที่เอาชุดมาส่งให้เขาตามนัด แต่กลับต้องเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อเห็นหน้าผู้มาเยือน
“กริช โทษทีว่ะที่วันนี้มารบกวนเช้าไปหน่อย”
มาร์คเอ่ยขึ้น
“พอดีว่าวันนี้จะพาแฟนไปเยี่ยมคุณปู่ แวะมาคอนโด มาเอาของขวัญที่เตรียมไว้ให้คุณปู่ เลยแวะชวนเพื่อมึงว่าจะไปด้วยกันไหม"
"วันนี้กูไม่ว่าง กูมีแขก"
“เดี๋ยวนี้มีอะไรมึงปิดกูหรือไง...แขกหรือสาว”
กริชถอนหายใจอย่างยอมจำนน ดวงตาคมกริบเหลือบมองไปทางลิปดาที่ยืนอยู่ข้างมาร์คด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“กูกำลังจะบอก มึงนั่นแหละไม่ให้โอกาสกูได้บอกเลย”
ลิปดาส่งยิ้มอ่อนโยนให้เจ้าของห้อง
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ โทษทีมัวแต่คุยกับไอ้มาร์คจนลืมทักทาย”
กริชตอบกลับอย่างสุภาพ
“นี่ลิปดา แฟนกู”
มาร์คเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ
“กำลังจะพาไปหาคุณปู่ ท่านจะได้เลิกหาคู่ให้กูสักที”
กริชหัวเราะในลำคอ
“กูก็เจอแล้ว
