เสียงประตูห้องน้ำค่อยๆ แง้มเปิดออก กลิ่นสบู่หอมอ่อนปะปนกับไออุ่นของน้ำร้อนลอยออกมากับลมจางๆ
ลิปดาเดินออกมาในชุดนอนเรียบง่าย แต่เธอกลับดูสะอาดสดชื่นขึ้นในสายตาคนที่เฝ้ามอง น้ำอุ่นในอ่างล้างหน้าพลางติกใสและผ้าขนหนูผืนสะอาดถูกประคองแนบอก ก่อนเธอจะก้าวช้าๆ กลับมาที่เตียง
มาร์คนอนเอนพิงหมอน ใบหน้ายังซีดแต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่เคยจาง ดวงตาคมกริบจับจ้องทุกย่างก้าวของเธอราวกับถูกสะกด
“เลิกมองสักทีสิ”
เธอบ่นเสียงขุ่น พลางวางของลงบนโต๊ะหัวเตียงโดยไม่กล้าสบตา
“ฉันแค่จะเช็ดตัวให้... ไม่ใช่มาให้คุณ กลืนกินด้วยสายตา แบบนั้น”
มาร์คหัวเราะในลำคอแผ่วต่ำ
“ใครจะไปกล้ากลืนกินคุณตอนนี้ล่ะ... แค่คุณเดินเข้ามา ผมก็แทบไม่มีแรงจะยกร่างกายแล้ว”
ลิปดาสูดหายใจลึก บังคับตัวเองไม่ให้ตอบโต้ เธอบิดผ้าชุ่มน้ำจนหมาด ก่อนค่อยๆ วางบนหน้าผากเขา ไล้ปลายนิ้วไปตามขมับ ลากลงมาที่ลำคอด้วยความอ่อนโยน
สัมผัสเย็นนุ่มทำให้มาร์ค
