Cemal'in dönüşünün üzerinden bir ay geçmişti. Bir ay, Bozatlı köyünde pek çok şeyin değişmesi için yeterliydi. Cemal, babası Mazhar'ın yanına yerleşmiş, onun tarlalarında çalışmaya başlamış, köyün divan toplantılarına katılır olmuştu. Zamanla, insanlar ona alışmış, eski kırgınlıklar unutulmaya yüz tutmuştu. Köyde yeniden huzur hakimdi, herkes işinde gücündeydi. Tarlalarda ekinler boy vermiş, bağlarda üzümler olgunlaşmaya başlamış, kadınlar kooperatifte hummalı bir çalışma içindeydi. Günler, birbirine benzer bir sükûnet içinde akıp gidiyordu.
Ama bu huzur, görünüşteydi. Tıpkı bir gölün yüzeyinin durgun görünüp derinlerinde fırtınalar kopması gibi, Bozatlı köyünün sakin görünen yüzünün altında da gizli bir kaynaşma vardı. Zira Cemal'in dönüşü, bazılarını rahatsız etmişti. Özellikle de onun
