Sabah güneşi, Bozatlı evinin taş duvarlarını ısıtmaya başladığında, Aziz gözlerini açtı. Yanında Sibel, saçları dağılmış, hâlâ derin uykudaydı. Dün gece bilgisayar sınıfının açılışında yaşanan coşkuyu düşündü. Çocukların gözlerindeki ışıltı, Hasan'ın bilgisayar kurarkenki heyecanı, Burak ve arkadaşlarının Cemal'e karşı duruşu... Artık bu köyde sadece bir misafir değildi.
Sibel mırıldanarak döndü, gözlerini araladı. "Uyandın mı?"
"Biraz önce. Sen uyu, erken daha."
Sibel doğruldu, saçlarını geriye attı. "Uyuyamam ben artık. Öğretmenlerle konuşacaktım bugün."
Aziz kaşlarını kaldırdı. "Ne konuşacaktın?"
Sibel gülümsedi, gözlerinde o tanıdık parıltı vardı. "Hatırlıyor musun, İstanbul'dayken bir kitap kampanyası başlatmıştık mahalledeki çocuklar için? Ne çok kitap toplamıştı insanlar..."
A
