เมื่อกวินเเน่ใจเเล้วว่าความจริงที่ถูกปิดบัง
หลังจากที่พ่อและแม่ของกวินเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แสนอึดอัด กวินไม่ได้รอช้า เขาเรียก คม มือขวาที่ไว้ใจที่สุดเข้ามาพบเป็นการส่วนตัวภายในห้องพักฟื้น สายตาของมาเฟียหนุ่มที่แม้จะยังอ่อนแรงแต่กลับเต็มไปด้วยรังสีความกดดันที่ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
"คม บอกฉันมาสิ เกิดอะไรขึ้นในวันที่ฉันสลบไป"
กวินกดเสียงต่ำ
"เธอไม่ได้หายไปเองใช่ไหม? พ่อกับแม่ฉันทำอะไรเธอ"
คมก้มหน้าลงต่ำ เขารู้ดีว่าถ้าปิดบังนายน้อย ความซวยจะมาเยือนเขาเสียเอง
"วันนั้น คุณผู้หญิงกับท่านประธานมาที่หน้าห้องผ่าตัดครับ พวกท่านเผชิญหน้ากับคุณณิชา และมีปากเสียงกันเล็กน้อย ก่อนที่คุณณิชาจะกราบเท้าขอโทษพวกท่าน และให้สัญญาว่าจะไม่กลับมาให้คุณเห็นหน้าอีก เพื่อแลกกับการที่ท่านจะยอมปล่อยวางเรื่องของคุณ"
คำบอกเล่านั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟที่กำลังระ
