เขากลับมาเพ้นส์เฮาส์ตัวเองด้วยท่าทีเงียบๆ
เเต่ความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของกวินถูกทำลายลงด้วยเสียงวางแฟ้มเอกสารหนักๆ ลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง ลูกน้องคนสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงตรงหน้าเจ้านายก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความไม่สบายใจ
"นายครับนี่คือ ข้อมูลจากอดีตเมื่อห้าปีก่อนเรื่องที่นายให้ไปสืบ ผมครบถ้วนแล้วครับ"
กวินหยิบเอกสารขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่แล่นริ้วไปตามกระดูกสันหลัง เขาเริ่มอ่านข้อมูลทีละหน้า ทีละบรรทัด ในขณะที่ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าสุดท้าย หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น
"ไม่จริง..." เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นระริก
"นี่มัน... เรื่องโกหกทั้งหมดเลยใช่ไหม?"
ความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือภาพถ่ายและหลักฐานการสนทนาของพ่อเขา พ่อของเขา ชายที่เขาเคยเคารพรักนักหนาเป็นคนยื่นคำขาดให้ณิชาจากไปในตอนนั้น พ่อของ
