(เช้าวันใหม่)
การทำงานในคืนแรกนั้นทำให้ร่างกายฉันล้ามากพอควร เรียกได้ว่านอนหลับสนิทไม่ฝันอะไรทั้งนั้น
ฉันขยี้ตาเบา ๆ ก่อนจะลืมตามารับแสงในยามเช้า บิดตัวไปมาให้คลายเมื่อย ลุกไปอาบน้ำแปรงฟันเพื่อรีบไปโรงพยาบาลก่อนจะไปมหาวิทยาลัยต่อ…
ฉันในชุดนักศึกษาค่อนข้างต่างจากตอนทำงานมากนัก เรียกได้ว่า หน้ามือเป็นหลังมือ
จริง ๆ แล้วฉันไม่ใช่สาวแซ่บอะไรหรอกค่ะ พื้นฐานของฉันเป็นคนสบาย ๆ เพราะชีวิตค่อนข้างตรากตรำ ต้องทำงานหาเงินมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นฉันจึงค่อนข้างเจียมเนื้อเจียมตัวตลอดเวลา เพราะไม่ว่าตัวฉันจะอยู่ในสภาพแวดล้อมและสังคมแบบไหน ฉันก็มักจะกลายเป็นส่วนล่างของห่วงโซ่อาหารเสมอ ก็นะ...ความจนมันไม่เข้าใครออกใครจริง ๆ นั่นแหละ
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ฉันไม่ลืมจะเข้าไปทักทายพี่ ๆ พยาบาลและคุณหมอผู้ดูแลไข้ เพราะถ้าไม่มีพวกเขาคอยช่วยเหลือล่ะก็ แม่ของฉันก็คงไม่สามารถอยู่ในโรงพยาบาลนี้ได้ ก่อนที่จะได้เงินล
