(ณ มหาวิทยาลัย)
ตึ่ง...ตึ่ง...ตึ่ง ♪
วันนี้มหาลัยมีกิจกรรมที่จัดโดยองค์การนักศึกษา ซึ่งเป็นงานเกี่ยวกับสืบสานวัฒนธรรมไทย ซึ่งหลากหลายคณะได้มีการจัดบูธกิจกรรม การแสดงมากมาย ทำให้เสียงดนตรีดังกระหึ่มไปทั่วไปทั้งพื้นที่
ฟรีนดูตื่นเต้นกับกิจกรรมพวกนี้ค่อนข้างมาก ต่างกับฉันที่อยากจะกลับไปนอนเต็มทน เพราะพรุ่งนี้ฉันต้องกลับไปทำงานที่คลับแล้วล่ะ ดังนั้นวันนี้เรียกได้ว่าเป็นวันหยุดพักจริงจังวันสุดท้ายแล้ว ทว่า...ตอนนี้ฉันคงเอาแต่ใจไม่ได้แล้ว เพราะตั้งแต่ฟรีนงอนไป ฉันก็ตามง้อและต้องตามใจเพื่อนไว้ก่อน
(หมดคาบเรียน)
“ไปลานกิจกรรมกันนะแก นะ...นะ...นะ” ฟรีนเขย่าแขนฉันเบา ๆ พลางทำหน้าอ้อนขั้นสุด
“ก็ได้...ว่าแต่กิจกรรมวัฒนธรรมมันมีอะไรน่าสุดใจล่ะ”
“แกไม่ได้ยินเสียงเพลงเหรอมายด์ มันต้องคึกคักแน่ ๆ เลย”
“จ้า ๆ ต้องสนุกแน่ ๆ จ้า”
“หน้าจริงใจเว่อร์นะยะ” ฟรีนทำหน้ากรอกตาบนใส่ฉันทำให้ฉันหลุดขำออกมา
“
