ฉันหอบกะละมังที่ใส่น้ำ กับผ้าขนหนูผืนเล็ก ๆ กลับไปที่ห้องนอนอีกครั้ง ดูเหมือนเฮียจะอาการหนักจริง ๆ
“เฮียคะ มายด์ของเช็ดตัวหน่อยค่ะ”
“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง”
“ก็ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ก็ช่วยฟังกันสักครั้งนะคะ”
“บ่นอยู่นั่นแหละ เออ...จะทำอะไรก็ทำ” เฮียแฟรงค์พลิกตัวนอนหงาย ถีบผ้าห่มออกไปจากร่างกาย เหมือนเด็กขี้แยไม่มีผิด ทำเอาฉันอดส่ายหัวไม่ได้
ฉันใช้ผ้าชุบน้ำบิดหมาด ๆ ก่อนจะเริ่มเช็ดตัวให้เฮียเขา
“ขออนุญาตแตะตัวนะคะ” ฉันใช้มือเปิดหน้าผากเขาก่อนจะเริ่มลูบผ้าไปตามใบหน้าอย่างเบามือ เฮียหลับตามพริ้มปล่อยให้ฉันทำตามอำเภอใจอย่างที่บอก ทั้งยังกางแขนให้ฉันเช็ดได้ถนัดมากกว่าเดิมด้วย
“ช่วงตัวเสร็จแล้วค่ะ” ฉันพูดพลางนำผ้าขนหนูที่เช็ดตัวร้อนจี๋ไปจุ่มน้ำใหม่ แต่แล้วเฮียก็แทรกเสียงขึ้นมา
“เสร็จอะไร หน้าอกหน้าท้องยังไม่ได้เช็ดไม่ใช่เหรอ”
“แต่ว่าเฮียจะไม่...”
“...” เขาทำหน้ามุ่ยหยัดตัวขึ้นอ
