ฉันถูกพาให้กลับเข้ามาในรถ ก่อนที่เขาจะขับรถเข้าไปในสวนลึกของสุสานจีนที่นี่ ไม่สิเหมือนมันจะพ้นฮวงซุ้ยออกมาเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่เงียบสงบมากกว่า และจอดรถในมุมอับลับตาคนและไร้กล้องวงจรปิดใด ๆ
“เฮียมาจอดรถตรงนี้ทำไมคะ อีกเดี๋ยวมายต้องรีบไปทำงานที่คลับอีก” เฮียหันมาจ้องหน้าฉันก่อนจะยกยิ้มมุมปาก
“เธอคิดว่ากำลังพูดกับใครอยู่”
“ขอโทษค่ะ” ฉันหน้าเหวอ ลืมไปซะสนิทกับเฮียเขาก็เจ้าของคลับนั่นแหละ
“งั้นก็รีบทำซะ”
“คะ? ทำอะไรเหรอคะ”
“ทำให้ฉันมีความสุขซะไง” เขาชี้มือไปที่เป้ากางเกงของเขาที่มันดันเป้ามาเล็กน้อยให้ได้เห็นแล้ว ฉันหลุบตามองกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเบือนหน้าไปมองซ้ายมองขวาด้วยความหวดระแวง
“เฮียคะ...แต่ที่นี่มันไม่เหมาะสมรึเปล่า ถ้าเกิดมีคนเดินผ่านมาล่ะ” ฉันพูดเพื่อให้เขาฉุกคิดตาม ทว่า...ใบหน้าเจ้าเล่ห์นั้นกับยิ้มร้ายโน้มตัวมาใกล้เพื่อกระซิบข้างหู
“นี่สาวน้อย ไม่คิดว่ามันน่าตื่นเต้
