ฉันเดินขึ้นไปชั้นสามซึ่งเป็นชั้นที่สูงที่สุดของคลับ ทางเดินที่ไฟส่องสว่างตามทางเป็นสีแดงยิ่งทำให้รู้สึกถึงคำพูดของพี่ ๆ ขึ้นมาทันที ‘ห้องเชือด’
มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเข้าสู่ประตูนรกที่อยู่ปลายทาง
‘ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก’ ฉันเคาะประตูไปสองสามที ก่อนที่จะมีเสียงออกมาจากอินเตอร์คอมเล็ก ๆ ที่ติดอยู่ข้างประตู
(ประตูมีกริ่ง...จะเคาะประตูทำเหี้ยอะไรวะ) เสียงของเฮียแฟรงค์ดังผ่านลำโพงเข้ามา
“มายด์ขอโทษค่ะเฮีย มายด์ไม่เคยขึ้นมา เลยไม่รู้”
(ก็เดินเข้ามาดิ ลีลาทำไม)
ฉันสูดหายใจให้เต็มปอด เพื่อทำให้นิ่งที่สุด ดูเหมือนเขาจะโกรธมาก ๆ อยู่จริง มือฉันจับลูกบิดที่เย็บเฉียบ แต่ยังไงมือฉันก็ดันเย็นยิ่งกว่า...
‘ครืด...’ ฉันผลักประตูเดินก้มหน้าเข้าไป แต่ก็ต้องตกใจเพราะกลิ่นในห้องแรงมาก เหมือนมีทั้งกลิ่นเทียนหอม และกลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่ว ภายในห้องฉาบด้วยแสงไฟสีแดง พอมองนาน ๆ พานให้รู้สึกเมาแสงได้เลย
