“พี่มน พี่แอนคะ มายด์ขอตัวกลับก่อนได้ไหม มายด์ปวดหัวมากเลยค่ะ ดูเหมือนตากฝนไปน่าจะเป็นไข้”
“มัวแต่เม้าท์เจ้านาย ลืมไปเลย...ไหน ๆ ของแตะหน้าผากหน่อย หู้ย!!! ตัวร้อนนี่” พี่แอนแตะหน้าผากฉันก่อนจะตกใจเมื่อเห็นว่าร่างกายฉันร้อนรุ่ม
“แล้วนี่พวกพี่ยังจะได้เจอน้องมายด์ไหม เจ้านายเขาไล่เราออกรึเปล่า” พี่มนถามด้วยความห่วงใย
“ไม่นะคะ เฮียเขาโมโหก็จริง แต่ไม่ได้ไล่ออกค่ะ ก็เรียกไปตักเตือนเฉย ๆ”
“ฟู่ว~ ได้ยินแบบนี้พวกพี่ก็สบายใจ” พี่มนถอนหายใจโล่งอก
“นั่นสิ ชั้นสองที่พี่ดูแลอยู่ นาน ๆ ทีเจ้านายจะโดนใจใครเตะตาให้ขึ้นมาดูแลแขกด้านบนได้ สำหรับพี่เองน้องมายด์เข้าตาพี่สุด ๆ เลยนะ”
“ขอบคุณค่ะ มายด์จะตั้งใจบริการนายท่านชั้นสองให้อย่างดีแน่นอนค่ะ”
“เอาล่ะ อย่าชวนน้องมายด์พูดอีกเลย ให้น้องเขากลับไปพักผ่อนได้แล้ว ล่ะนี่กลับยังไงล่ะ”
“มายด์คงจะขึ้นรถเมล์กลับค่ะ” แค่ตอนมาก็แว้นพี่วินมาแล้วแต่เวลานี้ เดี๋ย
