บรรยากาศภายในบ้านของลินาเงียบสงัดมีเพียงแสงจากโคมไฟเก่าๆ ที่ส่องสลัวสลัวทำให้เงาของเฟอร์นิเจอร์ทอดตัวไปตามผนัง ราวกับกำลังกลืนกินทุกสิ่ง
ยาสมินสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีที่เธอลืมตาข้อมือและข้อเท้าของเธอถูกมัดแน่นกับเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่ง
" นี่มันเรื่องอะไรกัน " เธอร้องลั่นเสียงของเธอสะท้อนกล้องไปทั่วห้อง
เธอพยายามดิ้นให้พ้นจากพันธนาการแต่ยิ่งดิ้นเชือกก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นเธอเงยหน้าขึ้นสายตาเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว
ตรงหน้าเธอคือลินาและอาเดรียนยืนมองเธอด้วยสีหน้าเย็นชา
" ทำไมพวกแกถึงจับฉันมาที่นี่ แล้วทำไมต้องมัดฉันไว้ " ยาสมินกรีดร้อง
ลิน่ายิ้มมุมปากก่อนจะเดินเข้ามาช้าๆใบหน้าของเธอฉาบไปด้วยเงาแห่งความคับแค้น
" ในที่สุด ฉันก็ไม่ต้องทนสร้างทำเป็นคนนอกน้อมอีกต่อไป "
แผนการที่ถูกเปิดเผย
อาเดรียน เดินมาเพียงโต๊ะไม้ที่วางกองเอกสารไว้ เขาใช้ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบาๆก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
" เ
