Hawak ko ng mahigpit ang tray na may laman na mga pagkain habang paakyat ako sa ikatlong palapag. Bawat hakbang ko sa baitang ay napapalunok ako sa kaba. Hindi naman ako kabahin na tao pero iba talaga ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ko naman ito mararamdaman ng dahil sa suntok lang. May paninindigan ako na tama ang ginawa ko dahil nabastos ako.
Pero pagkatapos ko na malaman sa lola ang tungkol sa mga nangyari sa senyorito--ang sirena na nagligtas dito which is ako ay nag-iba bigla ang takbo ng isip ko. Kung sana normal na tagpo lang 'yon non na iniligtas ko siya sa pagkalunod kaso hindi. Ninakawan pa ako ng halik, at unang halik ko 'yon na sobrang halaga sa akin.
Mas kumabok ang dibdib ko, naninikip.
"Haa, Allie. Huwag kang magpapahalata," sabi ko sa sarili ko at nakagat ng mariin ang
