Düğünün üzerinden 2 gün geçmişti günlerden salıydı. Kerim düğün gecesi gelmiş benimle beraber uyumuştu. Tüm dertlerimden kurtulmuş ferahlamıştım ama bu yaşananları tamamen unuttuğum anlamına gelmiyordu. Bu akşam ağabeyim ve yengem el öpmek için geleceklerdi. Ve ben ablamları da çağırmıştım. Herkesin öğrenmesini sağlayacaktım.
Kerim’e söylememe sebebim ailem öğrenmeden öğrenip ortalığı karıştıracağından korktuğum içindi. Biliyordum ki öğrendiği taktirde asla durmaz gider o şerefsiz herifi öldürürdü.
Bahçede otururken bomboş düşünüyordum. Yaşadığım şeyleri verdiğim tepkileri düşünüyor o adi köpeği öldürmediğime şükür ediyordum. Çalan telefon ile aramayı açtım. Arayan Ela’ydı. Beni merak etmiş olmasıydı. O günden sonra yanımda olmuş destek vermişti.
“Efendim canım”
“Asyam nasılsın bita
