Ep. ทำไมเธออยุ่ที่นี่
953 Words
นับดาวยืนคอยตามที่มาร์ตินบอกไม่นานก็มีรถหรูคันสีดำขับมาจอดเทียบข้างเธอ
"ขึ้นมาสิ .."
เขาลดกระจกลงเเล้วบอกให้เธอขึ้นมาบนรถ
นับดาวเดินอ้อมขึ้นมานั่งบนรถอีกฝั่งด้านหลัง
" มากับฉันข้างหน้านี่ "
"นับว่ามันไม่เหมาะสม"
"มาเถอะเธอเป็นเด็กฉัน ฉันไม่ถือ "
เธอจึงต้องเดินกลับขึ้นมานั่งข้างๆเขา
รัดเข็มขัดด้วย ..บ้านเธออยู่ไหนบอกฉันด้วย "
เธอหยิบเข็มขัดมารัด บนร่างกายเล้วบอกพิกัดบ้านคุณ
ดาวอยู่คฤหาสน์"บ้านบดินทร์รักษ์คะ "
มาร์ตินกับอึ้งกับคำตอบเธอ นั่นมันบ้านของเขานี่ เเล้วเธอมาอยู่ได้ไง.. เขาจึงเเกล้งถามเธอสืบเพื่อรู้ความจริง
"บ้านเธอก็ดูรวยนี่ทำไมต้องมาเป็นเด็กเสริ์ฟเงินไม่พอใช้รึไง ?
"เปล่าคะ ดาวอยู่กับยายที่เป็นเเม่บ้านอยู่ที่นั่น คุณหญิงท่านจะส่งดาวเรียนมหาลัย เเต่ดาวเกรงใจท่าน เลยอยากทำงานด้วย "
เขายิ่งอึ้งไปอีก . . รึว่านับดาวเป็นหลานสาวของนมเเจ่มเเม่บ้านคนเก่าเเก่ของเขา เด็กน้อยที่มีไฝไต้ตาเหมือนเธอรึว่าเด็กคนนั้นจะคือเธอในตอนนี้ กันนะ ..
เขาขับรถมาอย่างเงียบๆโดยมีนับดาวคอยบอกทางเป็นระยะๆ เเต่จริงๆเขาจำทางกลับบ้านตัวเองได้
"ซอยข้างหน้าก็ถึงเเล้วคะบ้านหลังเเรกใหญ่สุด "
เขาจอดส่งเธอเเค่หน้าประ ตู เพราะกลัวคนในบ้านเห็นจะจำรถเขาได้
"อาทิตย์หน้า เก็บข้าวของ เเล้วออกมาอยู่คอนโดซะเดี๋ยวฉัน บอกที่อยู่คอนโดฉัน "
เขาสั่งเธอ
"เเล้วดาวจะบอกยายว่าไงคะยายต้องเป็นห่วงมากเเน่ๆ"
"บอกว่ามาอยู่หอกับเพื่อน สะดวกต่อการทำกิจกรรมมหาลัยดิ..
เขาพูดเเค่นั้นเเล้ววนรถกลับออกไปคอนโดของเขาทันที นับดาวคือเด็กสาวที่คือเพื่อนเล่น กับเขาตอนเด็กๆเเน่ๆ เธอคงจำเขาไม่ได้สินะ ...
นับดาวกดรหัสเปิดประตูบ้านเข้าไปก่อนจะหันมองซ้ายมองขวาเเล้วกดล้อค เดินก้าวขาเข้ามาในบ้าน พักเเม่บ้านหลังเล็กๆที่อยู่หลังคฤหาสน์
"ยายจ๋า .. ดาวกลับมาเล้ว "
เธอส่งเสียงเรียกผู้เป็นยาย เเต่ดึกป่านนี้คงหลับไปเเล้ว เลยไขกุญเเจเข้าไปเอง "
นับดาวเข้ามาในห้องของตนก่อนจะนั่งลงบนเตียงก้วยความเหนื่อยล้า เธอถอดเสื้อออกเเล้วเตรียมตัวไปอาบน้ำเข้านอน จะได้ตื่นเเต่เช้ามาช่วยยายทำงานในคฤหาสน์อีก "
เหมือนจะป่วยเลย .. ปวดหัว เเละปวดตรงนั้นมาก
รึว่ามันจะอักเสบ เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้รุนเเรงกับเธอนี่น่า ..หรือว่าเสียสาวครั้งเเรกมันจะเป็นเเบบนี้ทุกคน
เธอจึงตัดสินใจหยิบ ยาพารามากินสองเม็ด ก่อนจะพาตัวเองไปนอนบนเตียงหลับไป.
ส่วนมาร์ตินกลับถึงคอนโดหรูของเขาก็มานั่งดื่มต่อพลางใช้ความคิด เรื่องของนับดาว เขาจะให้เธอรู้ไม่ได้ตอนนี้ ว่า เขาคือติน เพื่อนเล่นสมัยวัยเด็กของเธอ
คุณหญิงเเม่ของเขาเเละคนในบ้านชอบเรียกเขาว่าติน รวมถึงเธอด้วย ก่อนเขาจะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ นานหลายปีจึงใช้ชื่อมาร์ติน
จิ.. "ทำไมโลกมันกลมขนาดนี้วะ "
เขาจิ๊ปากระบายความเครียดนี้ออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้าห้องนอนเตรียมอาบน้ำพักผ่อน
📞📞
ครืดด.. เสียงโทรศัพท์ของมาร์ตินดังขึ้นเเต่เช้าเป็เเม่ของเขาที่โทร. เข้ามา
"ครับเเม่ ..
"ตินลูก กลับมาไม่เห็นเเวะมาหาเเม่บ้างเลยอะ อยุ่เเต่คอนโด เเม่ก็คิดถึงลูกนะ เเวะมาที่บ้านบ้างสิ "
"ผมยังไม่สะดวกครับ งานที่บริษัทยุ่งๆเอาเป็นว่า ผมว่างเเล้วจะเข้าไปหาเเม่นะครับ "
"จ้ะลูกอย่านานนักหละ ..ไม่งั้นเเม่จะไปหาเราที่คอนโดเอง "
ครับเเเม่ไม่นานหรอก เเค่นี้นะครับผมไปทำงานก่อน "
เขารีบวางสายคนเป็นเเม่ เเล้วรีบลุกขึ้นเตรียมตัวไปทำงาน เเต่เรื่องอะไรเขาจะรีบกลับเข้าบ้านละ เดี๋ยวเเม่เขาก็เอาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มา จับคู่กับเขาอีก อีกอย่าง เขายังไม่อยากให้นับดาวรู้ว่าเขาคือติน เพื่อนวัยเด็กของเธอ รอให้เธอย้ายมาอยุ่คอนโดเขาก่อน ค่อยกลับไปหาคุณเเม่บ้างละกัน..
ส่วนนับดาวตื่นเเต่เช้าเพื่อช่วยยายเธอทำงานในคฤหาสน์
"ดาวยกกาเเฟกับขนมไปให้คุณหญิงหน่อยลูก "
ยายเเจ่มสั่งหลาน ..ได้เลยจ้ะยาย
"กาแฟกับขนมคะคุณหญิง"
" ขอบใจ เป็นไงนับดาวทำงานได้ไหม..?
คุณหญิงวรรณวิไล เเม่ของถามเธอ
"พอได้คะคุณหญิง เเต่ดาวว่าจะลาออกเเล้วคะ เลิกดึกเกินไป กลัวไปเรียนไม่ไหว "
"อืม..ออกก็ดีเเล้ว เป็นผู้หญิงกลับบ้านดึกๆดื่นๆมันไม่ดีหรอกนะ ฉันเป็นห่วงยายเธอก็เป็นห่วงนะ "
ดาวว่าจะไปอยู่หอพักหญิงกับเพื่อนคะเวลาไปเรียนก็เดินทางไม่ไกล เเถมเวลามีงานกลุ่มก็สะดวกอีกคะ "
นับดาวเริ่มเอ่ยเป็นนัยๆเพื่อที่พูดหาทางไปอยุ่คอนโดของมาร์ตินตามที่เขาบอก
"อืมฉันอนุญาติ เห้นว่าเธอโตเเล้วหรอกนะ "
"ขอบคุณคะคุณหญิง " เธอเดินโน้มตัวผ่านหน้าท่านเข้าไปในครัวต่อ
- Writer
