love Overdo รักที่เกินตัว

Ep.6 เปิดตัวปะ

" คุณมาร์ติน เข้ามาได้ยังไงคะ ?

"ฉันก็เดินเข้ามาสิ เห็นเธอจัดห้องนานไปที่ห้องฉันง่ายเลยมาดู "

"นับไม่ได้ลืมคะ เเค่เหนื่อยจากการจัดห้อง เลยว่าจะอาบน้ำก่อนไปหาคุณ"

เหรอ??

"เเต่ไม่ต้องไปเเล้วหละ ฉันมาหาเธอเองเเล้วนี่"

"คุณไม่รอข้างนอกหละคะ ? นับอาบน้ำก่อน "

"ฉันจะอาบน้ำกับเธอ "

มาร์ตินถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วจนเหลือเเค่ร่างเปลือยเปล่า ก่อนจะเดินลงไปในอ่างอาบน้ำที่เธอกำลังเเช่อยู่

""ตัวเธอหอมจังเลยนับดาว "

ชายหนุ่มที่นั่งซ้อนข้างหลังเธอก้มลงซุกไซร์ลำคอขาวเนียนของเด็กสาวเเรกรุ่น เด็กเลี้ยงของเขา ฝ่ามือหนา ขยำคลึงสวยอกสวยเล่น

อื้อ.." คุณ หนูยังอาบน้ำไม่เสร็จนะคะ "

นับดาวรู้ความต้องการของเขาดี เเต่เธอไม่อยากทำในห้องน้ำ

"เเต่ฉันอยากเอาเธอ ขอเอาตอนนี้เลยได้ไหม ?

"หนูกลัวลื่น .. "

"ไม่ต้องกลัว เเค่จับขอบอ่างเเน่นๆก็พอ"

คนตัวเล็กโดนจับหันหน้าไปอีกทาง จนรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่มันชนกับก้นกลมของเธออยู่

อ้ะ.. คุณ..

"หันไปนับดาว จับขอบอ่างเเน่นๆ "

เเก่นกายใหญ่เสือกไสเข้ามาจนสุดความยาว ในกายคนตัวเล็กทางด้านหลัง ความคับเเน่นของเธอมันยังเเน่นเหมือนคืนก่อนที่เขาเอาเธอไม่มีผิด

"อ้ะ.. เจ็บ นะ "

"ฉันก็เจ็บนับดาว ของเธอรัดฉันเเน่นเหลือเกิน "

มาร์ตินขยับสะโพกกระเเทกใส่ร่องเธอด้วยจังหวะที่เนิบนาบ จนเธอเผลอครางออกมาเขาจึงเเน่ใจเเล้วว่า เธอไม่เจ็บเเล้ว

"อา... นับดาว เสียวรึเปล่า ?เสียวก็ครางออกมาดังๆฉันชอบเสียงเธอ "

เอวหนาขยับใส่ร่องสาวของเด็กเลี้ยงที่เเอ่นก้นขึ้นพ้นน้ำให้เขาเอาเเรงขึ้นเพราะเธอตอดรัดเขาจนเเทบจะเเตก

ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก..ปึ่ก .. อ้ะ อ้ะ อ๊าาาา..

ร่างบางสั่นคลอน ตามเเรงกระเเทกของคนด้านหลัง

เสียงครางหวานหู ออกมาไม่ขาด

อ้ะ.. เหมือนจะเสร็จ ..

เธอเสียวตรงนั้นเหมือนฉี่จะเเตก

"อ่า.. ฉันจะเสร็จเเล้วนับดาว ขออีกนิด"เอวขางถูกคนตัวโตจับเเน่นจนเป็นรอยนิ้วเเดง ก่อนขาจะกระเเทกไม่ยั้งมืออีกรอบจนเสร็จสมพร้อมกันทั้งคู่ น้ำรักของเขาเเละเธอถุกปล่อยออกมาพร้อมกันไหล

อร๊ายย... อ่าาา.. ดีเหลือเกินนับดาว

บ๊อกก.. . เสียงเเก่นกายถูกถอดออกจากกลางกายสาว

"ขออีกรอบนะเดี๋ยวพาไปทานข้าว "

เขาอุ้ใเธอออกจากห้องน้ำไปที่เตียงนอน โดยไม่สนใจว่ามันจะเปียกชุ่มไหม ก่อนจะลงมือเอาเธออีกครั้งก่อนจะปล่อยให้นับดาวเเต่งตัว ส่วนเขาไปเเต่งตัวที่ห้องเเล้วกลับมาตกลงกับเธอ...

"ก่อนที่ฉันจะพาไปกินข้าว เรามาตกลงกัน ก่อน"

"คะ ว่ามาเลย "

ในเธอตัดสินใจเป็นเด็กเลี้ยงเขาเเล้ว ก็คงต้องยอมรับสถานะ เเละข้อตกลงของเขาด้วยสินะ ..

"หนึ่ง เธอพักอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเเต่เเต่ห้ามพาเพื่อ

นเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาติจากฉันก่อนเด็ดขาด

สอง ค่าใช้จ่าของเธอฉันจะโอนให้ทุกเดือน ไม่รวมค่าพิศวาสหรือทำให้ฉันพอใจ อีก

สาม ระหว่างที่เป็นเด็กของฉัน ห้ามยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่น เด็ดขาด

สี่ ไม่ยุ่งไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของฉัน

เเค่นี้เหละ เธอมีอะไรไม่พอใจตรงไหนรึเปล่า "

นับดาวฟังเเล้วก็ไม่ได้มีอะไรที่เธอรับไม่ได้ก็ตอบเขากลับไป

"ได้คะ ไม่มีอะไรยาก .. เเต่คุณจะเลี้ยงหนูไปถึงเมื่อไหร่ละ ?

"ทำไม.. ?จะหาคนอื่นรอไว้เหรอ คงนานหน่อยนะ เพราะฉันติดใจเธอให้เเล้วนับดาว "

"เปล่าคะ ที่นับถามเพราะอยากรู้ จะได้เตรียมหางานทำเลี้ยงตัวเอง "

"เก่งมากเป็นเด็กดีของเเล้วเธอจะสบาย"

มาร์ตินพาเธอมาที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อที่จะทานอาหารเเละ ให้เธอซื้อของใช้ที่จำเป็น

นับดาวเลือกซื้อของใช้ส่วนตัว นมถั่งเหลือง บะหมี่ เเละของสดไม่เยอะไว้ติดตู้เย็น

"เธอซื้อของสดไป ทำอาหารเป็นเหรอ ?

เขาถามเพราะไม่ยากจะเชื่อนักว่าเด็กสาววัยสิบเเปดปีจะทำอาหารเป็น

"เป็นคะ ดาวเคยช่วยยายทำอาหารบ่อยๆ"

"งั้นทำให้ฉันกินบ้างสิ .. อยากซื้ออะไรก้หยิบไปเยอะๆ"

นับดาวหยิบของสดไปเพิ่มอีกสองสามอย่างเพราะเขาบอกจะทานด้วย

"เอาเเค่นี้พอคะของพวกนี้ซื้อไปไว้นานๆ มนก้จะไม่อร่อยเเล้วคะ"

"อืม. . พรุ่งนี้ฉันจะมาชิมอย่าลืมหุงข้าวเผื่อฉันด้วยละ "

เขาพูดด้วยน้ำเสียงปกติเเต่เน้นคำว่าชิมหนักหน่อย จนอดคิดในทางที่ดีไม่ได้

อ้าไอ้ติน.มาซื้อกับข้าวหรอวะเเล้วนี่ นี่มันน้องคนที่ทำงานที่อาพีซีคลับนี่ .. รึว่ามึง..."

ผู้ชายคนตรงหน้าที่หมือนจะเป็นเพื่อนของเขาาหยุดคำพูดไว้เเค่นั้น

"นี่นับดาว เด็กกู"

เขาเเนะนำเธอสั้นๆให้เพื่อนรู้จัก

" อ๋อน้องนับดาวคนสวย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ พี่ชื่อเเทนไทเป็นเพื่อนไอ้ตินมัน "

ทำไมพอพี่เเทนไทเรียกชื่อเขาว่า " ติน "มันกลับทำให้เธอนึกถึงใครบางคนขึ้นมานะ ..

.... ติน ลูกชายของคุณหญิงวรรณวิไล เจ้าของคฤหาสน์ที่เธอเเละยายอาศัยอยู่ ที่ไปเรียนต่อเมืองนอก ตั้งเเต่สิบขวบ คนตรงหน้าเธอนี่คงไม่ใช่เขาหรอกมั้ง "

"ยืนเหม่ออะไร ..กลับ "

คะ.อ๋อ.. กลับกันคะ " นับดาวสุดุ้ง ออกจาภวังความคิดของตัวเอง เเล้วเดินตามเขาที่เข็นรถไปคิดเงิน

บนรถ ระหว่างทางกลับคอนโดเต็มไปด้วยความเงียบ เพราะไม่รู้จะคุยอะไรกัน จนกระทั่งถึงคอนโด นับดาวลงจากรถหยิบถุงของใช้เเละของสด ที่ซื้อมาเตรียมกลับขึ้นห้อง

"เดี๋ยว. . เย็นนี้ฉันจะออกไปดื่มกับเพื่อน เธออยู่ห้องห้ามออกไปไหนเดี๋ยวกลับมานอนด้วย "

"คะ "

เธอตอบเขาสั้นๆ เเล้วเลี่ยงมาขึ้นลิ้ฟต์ ส่วนมาร์ตินก็เดินตามมาเพราะจะกลับห้องตัวเองเหมือนกัน

ใจดำชะมัด หนักจะตาอยูเเล้วไม่คิดจะช่วถือบ้างรึไง กันนะ

นับดาวเดนเข้ามาในลิ้ฟต์พลางบนพึมพำ เเต่ไม่วายเขาได้ยินอยุ่ดี

"เอามานี่..เห็นหยิบไปเองหมดนึกว่าจะถึก ซะอีก"

มาร์ตินเเย่งของในมือนับดาวไปถือเองจนหมด

ติ้ง.. เสียงลิ้ฟต์เปิดออกที่ชั้นสามสิบของเขาของทั้งหมดในมือเขาก็ถูกส่งให้เธอ

"ขอบคุณคะ หนูขอตัวเข้าห้องก่อนะคะ"

นับดาว เปิดประตูห้องเข้ามาเอาของไปเก็บไห้เรียบร้อย ก่อนจะกลับมานั่งลงบนโซฟา คิดถึงใครคนนั้นที่เคยเป็นเพื่อนกันตอนเด็ก ก่อนจะถอนหาย ใจเฮือกใหญ่

"คงไม่ใช่ตินหรอก ป่านนี้เขายังเรียนอยู่เลย "