love Overdo รักที่เกินตัว

Ep.8 ผลัดกันดูเเล

" อยู่บนตู้หน้าห้องครัว "

นับดาวเดินไปหยิบเเล้วก็มานั่งลงบนพื้นพรมนุ่ม ก่อนจะ ใช้สำลีชุบเเอลกอฮอล์ล้างเเผลเช็ดเบาๆ รอบๆนิ้วเท้า

"เจ็บก็บอกนะคะ ดาวจะทำเบาๆ"

มาร์ตินพยักหน้า เเล้วจ้องมองการกระทำของเธอ

คนตรงหน้าเช็ดทำความสะอาดเเผลใส่ยา เเล้วปิดเเผลให้เรียบร้อยโดยที่เข้าไม่รู้สึกเจ็บเลยซักนิด

ฟู่วว... "เสร็จเเล้วคะ "

เธอเป่า ลงบนเเผลเเล้วเก็บของใส่กล่องยาเอาไปเก็บให้เรียบร้อย

"ไปนอนเถอะคะ เดี๋ยวดาวไปส่ง "

"เเล้วเธอหละ ไม่นอนกับฉันเหรอ ?

"ดาวคงไม่รบกวนพื้นที่ส่วนตัวของคุณหรอกคะ คุณบอกเองนี่คะ จำไม่ได้เเล้วเหรอ ?

จริงสินะ เขาบอกเธอเองนี่ ..

"งั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉันก่อน สิ จะให้ฉันนอนทั้งกางเกงยีนส์รึไง "

"คะ ขออนุญาติเปิดตู้เสื้อผ้า คุณนะคะ"

เธอเปิดตู้เขาเเล้วหยิบชุดนอนสีเข้มออกมา

"คุณถอดเสื้อสิคะมือคุณไม่ได้เจ็บนี่ "

"ฉันเจ็บเท้า งั้นเธอจะถอดกางเกงให้ฉันใช่ไหม"

"คุณก็ใช้มือถอดสิคะ ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับเท้าซักหน่อย"

คนตัวเล็กยืนยิ้มเเป้นดีใจที่เเกล้งเขาได้

"เเสบมากนะนับดาว "

มาร์ตินได้เเต่คาดโทษเธอไว้ในใจ

เธอรอเขาเปลี่ยนผ้าจนเสร็จเเล้วเก็บ ไปใส่ตะกร้าให้เรียบร้อย ก็จะกลับห้อง ทิ้งให้เขานอนมองหน้าเธออย่างเคืองๆ

"อ้อ.. ดาวขอเอาคีย์การ์ดห้องคุณไปนะคะ พรุ่งนี้จะมาทำมื้อเช้าให้ "

"อืม .."

"นอนเลยนะคะ ถ้าปวดก็ทักมาหาดาวนะคะ เดี๋ยวดาวจะเปิดเสียงมือถือไว้ "

เเล้วนับดาวปิดไฟในห้องจนเหลือเเต่ไฟหัวเตียง เเล้วก็กลับห้องเธอไป ส่วนผมก็เผลอหลับไปจนเช้า

ส่วนนับดาว ก็กลับห้องไปนอน ก่อนจะ ตื่นมาในช่วงเจ็ดโมงเพื่อทำข้าวต้มให้เป็นมื้อเช้าให้เขาเธอรีบทำธุระส่วนตัว เเล้วก็หยิบของสดในตู้เย็นไปทำที่ครัวห้องของเขา

คนตัวเล็กเปิดประตูเข้ามา เงียบๆเห็นไฟที่ยังปิดอยู่ เขาคงไม่ตื่นสินะเธอจัดการตั้งหม้อ ต้มน้ำซุบเเล้วก็เอาน้ำซุป มาทำข้าวต้มกุ้ง ให้เขา เธอล้างผักจนสะอาดเเล้วเตรียมสับหมูไว้ก่อนจะปอกกระเทียมเล้วสับหยาบๆเจียวไว้ให้หอม

ส่วนผักชีต้นหอก็นำมาล้างเเล้วหั่นเเตรียมไว้ "

เธอนั่งเล่นโทรศัพท์รอบนโต้ะทานข้าว คอยเวลาข้าวต้มได้ที่ นับดาวเข้าไปดูเวปไซต์มหาลัยของเธอที่สมัครเรียนไว้ เพื่อคอยเชค กิจกรม รับน้องเเละวันเปิดเทอมว่าเริ่มวันไหน"

วันที่หนึ่งเดือนหน้าเหรอ ? อีกหนึ่งอาทิตย์สินะ ..

คงต้องไปหาซื้อชุดเตรียมไว้ บ้างเเล้วสิ ..

กลิ่นข้าวต้มหอมฟุ้งไปทั้งห้องจนทำให้คนที่หลับอยู่ในห้องต้องตื่นขึ้นมา

หอมจังวะ ..

มาร์ตินตื่นมาเเล้วก็ได้กลิ่นหอมองข้าวต้มที่นับดาวทำ เขาเดินเขยกๆไปฉี่เเล้วก็เดินออกไปดูซักหน่อย

" ทำอะไร?? ว๊ายยยย...

เขาเดินมาเงียบๆเล้วจู่ๆก็โพล่งออกมา ทำให้เธอตกใจ หม้อข้าวต้มเเทบคว่ำ

คุณนี่ตลอดเลย ชอบมาเงียบๆไม่ให้สุ้มให้เสียง

"ทำเป็นขวัญอ่อนไปได้ เเล้วเนี่ธอทำอะไร"

"ข้าวต้มหมูคะเสร็จพอดีเลยเดี๋ยวคุณไปล้างหน้าเเปรงฟันสิคะจะได้มาทาน "

นับดาวผลักเขาเบาๆให้กลับเข้าไปในห้องเพื่อจัดการตัวเอง ส่วนตนก็จัดการตักข้าวต้มร้อนๆใส่ชามรอไว้

มาร์ตินเดินออกมาอีกครั้ง เเล้วนั่งลงนับดาวยกชามข้าวต้มกุ้งมาให้เขาพร้อมน้ำเปล่า ก่อนเดินออกไปเพื่อนั่งรอเวลาเก็บกวาดล้าง

"จะไปไหน ไม่ทานด้วยกันรึไง ??

"ไม่คะ คุณทานเถอะคะ ดาวยังไม่หิว "

"นับดาวนี่มันจะเก้าโมงเเล้ว มาทานข้าว เดี๋ยวนี้"

เขาพูดเชิงบังคับเธอ จนเธอต้องมานั่งทานข้าวพร้อมกันกับเขา

สองคนนั่งทานไปเงียบๆ นับดาวเองก็ไม่กล้าถามเขาว่าอร่อยรึเปล่า รดชาดถูกปากเขามั้ย ..

" อร่อยดีนะ "

จู่ๆคนตรงหน้าก็พูดออกมา ทำเอาเธอยิ้มออกมาด้วยความโล่งอก

"ขอบคุณคะ "

"ยังมีอีกไหม เติมให้ฉันหน่อย?

มีคะ เดี๋ยวไปตักให้เลย " เธอรีบหยิบถ้วยของเขาเเล้ววิ่งเข้าไปในครัว ตักข้าวต้มให้เขาด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบเดินอออกมาด้วยความเร่งรีบ จนลื่นล้มลง ทำให้ข้าวต้มที่ยังร้อนๆ ราดลงบนเเขนขาวๆของเธอ

ว๊ายยย .....

เห้ย ..นับดาวเป้นอะไรมั้ย ?

คนเท้าเจ็บถึงกับลืมความเจ็บวิ่งปราดเข้ามาหาเธอ

"หื่อ.. นับดาวขอโทษที่ไม่ระวัง "

คนตัวเล็กหน้าเศร้าลงอย่างเห้นได้ชัด ราวกับเสียใจที่เธอไม่ระวัง

ไมาเป้นไรนะ เเล้วเธอเป็นอะไรมั้ยเนี่ย เเขนเเดงหมดเเล้ว ไปล้างก่อน "

มาร์ตินพาเธอไปล้างข้าวต้มที่เลอะเเขนเธอ

ที่ซิ้งล้างผักส่วนข้าวต้มที่หกเลอะพี้น เขาจัดการ โทร.บอกนิติคอนโดให้เเจ้งเเม่บ้านมาทำความสะอาดให้

เเขนของนับดาวเเดง เพราะความร้อนของข้าวต้ม

"ไปหาหมอมั้ย ? เเขนเธอเเดงมากเลยนะ "

เธอส่านหัวพรื่ด... ไม่ไปคะดาวกลัวหมอ ไม่ไปนะคะ "

นับดาวทำหน้าเหมือนจะร้องให้ ทำให้มาร์ตินนึกถึงตอนเล็กๆ ที่คุณเเม่พาเขาเเละเธอไปรับวัคซีนทีโรงพยาบาล เด็กคนนั้นร้องไห้ลั่นจนเเทบจะเป็นซึ่งมันยิ่งทำให้เขาเเน่ใจว่าเธอคือเด็กคนนั้นจริงๆ

"ไม่ไปก็ไม่ไปสิ งั้นเดี๋ยวฉันลงไปซื้อยามาให้เธอไปรอที่ห้องเธอละกัน "