"ฉันรู้เธอด่าฉันอยุ่ในใจ "
เขารู้อีกว่าฉันเอบด่าเขา อิตาคุณมาร์ติน นี่ชักจะรู้เยอะเกินไปเเล้ว..
นับดาวสะบัดหน้าเบาๆ หันไปมองวิว ยามค่ำคืนผ่านกระจกรถ ใส่วนเขาก็ขับรถมาเงียบๆ ไม่พูดอะไร จนถึงคอนโด นับนับดาวเปิดประตูลงจากรถ เเล้วเปิดประตูด้านหลังรถหรู หยิบข้าวของที่ซื้ออกมา โดยมีเขาช่วยถือ
ภายในลิ้ฟต์ที่กำลัง เลื่อนขึ้นชั้นสามสิบ นับดาวก็ถามเขาอีกครั้ง เพราะเธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขาไปด้วยจริงๆ
" พรุ่งนี้คุณจะไปด้วยจริงหรอคะ ?
"นี่เธอไม่เชื่อฉันจริงๆเหรอนับดาว จะบอกให้นะ ว่ามหาลัยที่เธอเรียนเป็นของพ่อไอ้เเทนไท ตอนนี้มันกำลังรับข่วงต่อจากพ่อมันอยู่ กับอีเเค่ไปดูพวกเธอออกค่ายรับน้องเเค่นี้จิ้บๆ รู้ไว้ด้วย "
ใช่ ฉันถึงกับอ้าปากค้า งับๆ ไม่คิดว่าเขาจะให้เพื่อนใช้อำนาจ พาตัวเองไปเฝ้าฉันรับน้องด้วยเหรอเนี่ย .. ดีใจดีมั้ยว๊ะ ..
เเหมๆ ก็ต้องคิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน ว่าเขาไปเฝ้าฉัน เพราะฉันเด็กเล
